ദ്വയാര്‍ത്ഥകഥ എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ
ദ്വയാര്‍ത്ഥകഥ എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ

ചൊവ്വാഴ്ച, ഏപ്രിൽ 26, 2011

ഈച്ച ബുജി

പിഞ്ഞിയ പത്രത്തുണ്ടിൽ നിന്നിന്നലെ
പാതി കീറിയൊരു പ്രണയപ്പിച്ചു കിട്ടി,
 

തുണ്ടമുണ്ടം അരികു ചേർത്തതു പാടവേ
ഞാനോർത്തതു ചിലിയിലെ കവിയെ,
നെഫ്താലി റിക്കാർഡോ റെയസ്‌ ബസോൽറ്റോവിനെ.
 

ഇടവഴി താണ്ടി, ഇളം വെയിലു കൊണ്ടോടി,
പബ്ലിക് ലൈബ്രറിയിലിരുന്നുറങ്ങുന്ന മടിയൻ
ശമ്പളക്കാരനെ കുലുക്കിയുണർത്തിച്ചോദിച്ചു.
“പ്രണയ ഗീതകം” അകത്തോ പുറത്തോ?“
 

“അതിത്ര നാൾ ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നിട്ടാരും
തിരിഞ്ഞുനോക്കിയില്ലിന്നിപ്പോഴിതെത്രാമത്തെയാളാ?”
“പോയിട്ടു വാ ആ ചെക്കനെടുത്താലതഞ്ചാറുമാസം“.
ചെക്കനെ നീയറിയും, കവിയാണവൻ പുതിയ ബുജി.
 

“ഓ എന്നാലിനി ഞാനാ ബ്ലോഗിൽ വായിച്ചോളാം.
സാറു കിടന്നുറങ്ങിയാട്ടെ! ക്ഷമിക്കണം.നിദ്രാഭംഗം!“
പതിയെ പടിയിറങ്ങി, അടുത്ത നെറ്റ്കഫെ തേടി.

ലേബൽ : നെരൂദ

74859

വെള്ളിയാഴ്‌ച, ജനുവരി 22, 2010

ചാനല്‍ യുദ്ധം

ഉണ്ണിക്കായിരുന്നു ഇപ്രാവശ്യത്തെ സംസ്ഥാന യുവജനോല്‍സവത്തില്‍ മോണോ ആക്ടിനു ഒന്നാം സ്ഥാനം.
മികച്ചതായി ആരുമില്ലാത്തതിനാല്‍ ആ എട്ടാം ക്ലാസ്സുകാരന്റെ എ.ഗ്രേഡിനു മൂല്യം വളരെ കൂടി.
പ്രവാസലോകത്തു കാണാതായ ഭര്‍ത്താവിനെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഭാര്യയേയും മകനെ കാത്തിരിക്കുന്ന അമ്മയേയുമാണവന്‍ അഭിനയിച്ചു കാണിച്ചത്‌.
അതിനവനൊരു ശിക്ഷണവും ഗുരുവും വേണ്ടി വന്നില്ല.
ജീവിതത്തില്‍ നിന്നാണവന്‍ അതു ചീന്തിയെടുത്തത്‌.
പത്തു വര്‍ഷമായി അവനും അച്ഛനെ കാത്തിരിക്കുകയാണ്‌.
അമ്മയേയും വല്ല്യമ്മയേയും ഓര്‍ത്താണു സ്കിറ്റു എഴുതിയത്‌.
മനോജ്‌ മാഷിനതിഷ്ടപ്പെടുകയും കുറച്ചു ക്രമപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തുവെന്നൊഴിച്ചാല്‍ അതില്‍ അതിഭാവുകത്വം ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

യുവജനോല്‍സവത്തിലെ ആ "എ" ഗ്രേഡുകൊണ്ടു ഒട്ടനവധി നേട്ടങ്ങളുണ്ടായി.
മലയാളം ശരിക്കറിയാന്‍ പാടില്ലാത്ത ആ ചാനലുകാരി
"ദിസ്‌ തീം ഈസ്‌ ഫ്രഷ്‌, ആന്‍ഡ്‌ യു ഒബ്ലൈജ്ഡ്‌ ടു?"
എന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ മനോജുമാഷാണു മറുപടി പറഞ്ഞത്‌.
"ഉണ്ണിയുടെ അച്ഛന്‍ പ്രവാസലോകത്തു അപ്രത്യക്ഷനായതാണ്‌. സ്വന്തം ജീവിതത്തില്‍ നിന്നാണു ഈ തീം.അതാണിതിനിത്ര തീക്ഷ്ണത" എന്നു സെന്‍സേഷണലായ മറുപടി (പലതവണ ഉരുവിട്ടു റഡിയാക്കി നിര്‍ത്തിയത്‌) കൊഞ്ഞപ്പെടയില്ലാതെ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
അതായിരുന്നു കാരണം.

കുച്ചിപ്പിടിക്കു നാട്ടീന്നു കടം വാങ്ങിപ്പോന്ന പെണ്‍കുട്ടിയെ സഹായിക്കാനുള്ള ഫണ്ടു ശേഖരണം നിര്‍ത്തിവെച്ചു ചാനലുകാരി ഉണ്ണിയുടെ അച്ഛന്‍ കുമാരനെ കണ്ടെത്താനുള്ള ഭഗീരഥ ശ്രമത്തിനു തുടക്കം കുറിച്ചു. അതവര്‍ വാര്‍ത്തകള്‍ക്കിടയില്‍ ഫ്ലാഷ്‌ ന്യൂസായി ചൂടോടെ വിളമ്പി.
ഇതേ സമയം "പ്രവാസക്കുടുക്ക്‌ " എന്ന പ്രോഗ്രാം അവതരിപ്പിക്കുന്ന ചാനല്‍ ഇതു ഞങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തന മേഖല അതിലാരും ഇടപെടേണ്ട എന്ന ധ്വനിയില്‍
"ഉണ്ണിയുടെ അച്ഛന്‍ കുമാരേട്ടന്‍ ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം അച്ഛന്‍" എന്ന സ്ലോഗന്‍ ഉണ്ടാക്കി സ്പെഷ്യല്‍ എപ്പിസോഡു തുടങ്ങി.

റാസല്‍ ഖൈമയിലെ മരുഭുവിലെ ഒരു ലേബര്‍ക്യാമ്പില്‍ വേലയും കൂലിയുമില്ലാതെ വല്ലവന്റേയും ചെലവില്‍ ഒരു നേരം ഉണക്ക കുബ്ബൂസും പച്ചവെള്ളവും കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്ന കുമാരേട്ടനെ തെരഞ്ഞു നാലഞ്ചു ബെന്‍സും നിസ്സാന്‍ പട്രോളും വന്നു നിന്നു.
കോട്ടും ടൈയും ക്യാമറയുമായി പത്തു പതിനഞ്ചാളുകള്‍ ചാടിയിറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഒട്ടകത്തിനു കൊടുക്കാന്‍ കുബ്ബൂസു കമ്പനിയില്‍ നിന്നു ഡേറ്റു ഓവറായ കുബൂസ്‌ മൊത്തം വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വരുന്ന വഴി അതില്‍ നിന്നു കുറച്ചു ലാബര്‍ക്യാമ്പില്‍ തന്റെ ഔദാര്യമായി തട്ടിക്കൊടുത്തിരുന്ന ഒരു കാട്ടറബി അതു കണ്ടു അതിശയപ്പെട്ടു
"മാശാ അള്ളാ.. മിന്‍ ഹാദാ ഹിന്തി ശൈഖ്‌!"

കുമാരേട്ടനു അതില്‍ നിന്നൊരാളെമാത്രമേ മനസ്സിലായുള്ളൂ.
ഗോള്‍ഡ്‌ കളര്‍ നിസ്സാനില്‍ നിന്നിറങ്ങിയ പവിത്രന്‍!.

വല്ല്യമ്മേടെ ചെറിയ മോന്‍.
ആ നെറ്റിയിലെ വെട്ടുകൊണ്ട പാട്‌.
അയലോക്കത്തുള്ളോരുടെയൊക്കെ കോഴിയെ കട്ടെടുത്തു വില്‍ക്കണതിനിടയില്‍ ജാന്വേട്ടത്തിയുടെ മടാളുകൊണ്ടു മൂവന്തിക്കു കിട്ടിയ ഏറിന്റെ പാട്‌.
ഇപ്പം തടിച്ചു കൊഴുത്തിരിക്കുന്നു.
ഇരുപത്തഞ്ചു കൊല്ലം മുന്‍പു പെന്‍സിലു പോലിരുന്ന പയ്യന്‍. വിസ എടുത്തതും കൂടെ കൊണ്ടു വന്നതും ഇന്നു കഴിഞ്ഞപോലെ ഓര്‍മ്മയുണ്ട്‌.സ്ഥാനം കയറിക്കയറിപ്പോയതും ബന്ധം അകന്നകന്നു പോയതും ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടായിരുന്നു.
തന്നെ വിളിച്ചാല്‍ കിട്ടുന്ന ഫോണ്‍ നമ്പര്‍ അന്നും ഇന്നും ഒന്നു തന്നെയായിരുന്നു.
ലേബര്‍ സപ്ലൈ കമ്പനിയുടെ ലാന്‍ഡ്‌ നമ്പര്‍.
പക്ഷെ അവന്റെ നമ്പര്‍ പലവട്ടം മാറി. ഇടക്കെപ്പെഴോ എനിക്കു തരാനും വിട്ടു. അതിനാല്‍ അങ്ങോട്ടു വിളിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല.
അവസാനമായി “പണിപോയി നാട്ടില്‍ പോകണമെന്നു വിചാരിക്കുന്നു കുറച്ചു കാശുതരുമോ?” എന്നാണു ഞാന്‍ സംസാരിച്ചതെന്നോര്‍ക്കുന്നു. പിന്നത്തെ വിളിക്കു ആ നമ്പരില്‍ കിട്ടിയില്ല.
വിവരങ്ങളൊക്കെ പവിത്രന്‍ പറഞ്ഞു.
മുഖത്തേക്കടിച്ച വെട്ടത്തില്‍ ആകെ പരിഭ്രാന്തനായിരുന്നു കുമാരേട്ടന്‍.
എന്നാലും നാട്ടില്‍ പോകാമെന്നാണു രത്നച്ചുരുക്കമെന്നു കുമാരേട്ടനു മനസ്സിലായി.
പവിത്രനോടുള്ള എല്ലാ ദേഷ്യവും മാറി. അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഒരു ഉമ്മവെക്കാന്‍ തോന്നി. പക്ഷെ അവന്റെ സില്‍ക്കു ജുബ്ബയില്‍ തന്റെ കയ്യിലെ അഴുക്കാവുമെന്നോര്‍ത്തു കുമാരേട്ടന്‍ സന്തോഷം അടക്കി നിര്‍ത്തി.
കുമാരേട്ടന്റെ കണ്ണും പവിത്രന്റെ സ്വര്‍ണ്ണമാലയും ഉച്ചവെയിലില്‍ നന്നായി തിളങ്ങി.
നാലു ദിക്കില്‍ നിന്നും ചോദ്യങ്ങളും വെളിച്ചവും ക്യാമറയും വന്നപ്പോള്‍ കുമാരേട്ടനു സംസാരിച്ചു വായില്‍ വെള്ളം വറ്റി. പത്തു വര്‍ഷമായി ഞാന്‍ വീടുമായി ബന്ധപ്പെടാത്തത്‌ കടം വാങ്ങിയിട്ടു തിരികെക്കൊടുക്കാത്തവര്‍ നാട്ടില്‍ വീട്ടുകാരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കരുതേ എന്നുകരുതിയാണെന്നു മറുപടി തീരുമ്പോഴേക്കും കുമാരേട്ടന്‍ കുഴഞ്ഞു വീണിരുന്നു.

നാട്ടില്‍ കുമാരേട്ടനെ സ്വീകരിക്കാന്‍ എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ എല്ലാ ചാനലുകാരുടേയും പ്രത്യേക പവലിയന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിലൊക്കെ അവരുടെ ലോഗോയും സ്ലോഗനും എത്രദൂരത്തില്‍ നിന്നും കാണാവുന്ന വിധത്തില്‍ ആലേഖനം ചെയ്തിരുന്നു.
ചാനലുകളില്‍ പതിവായി ആ മുഖം കണ്ടു കണ്ടു എയര്‍പോര്‍ട്ടിലെ സ്വീപ്പര്‍മാര്‍ വരെ കുമാരേട്ടനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പാതി കാലിയായ റെക്സിന്‍ ബാഗു തോളില്‍ തൂക്കി വരുന്ന കുമാരേട്ടനെ അനുഗമിച്ചു കസ്റ്റംസ്‌ ഓഫീസര്‍മാര്‍ വരെ കസേരയില്‍ നിന്നെണീറ്റു പുറത്തു കാത്തു നില്‍ക്കുന്ന ടി.വി.ക്കാരുടെ ക്യാമറവെട്ടത്തു പെടുന്നതു വരെ നടന്നു.
പുറത്തു കടന്ന കുമാരേട്ടന്റെ നേര്‍ക്കു അക്രമമുണ്ടായതു മിന്നല്‍ വേഗത്തിലായിരുന്നു.നിര്‍ഭയം നിരന്തരം എന്നു നിര്‍ദ്ദേശം കിട്ടിയ ഒരു മൈക്കുകാരനാണു കുമാരേട്ടന്റെ ബാഗു ആദ്യം തട്ടിപ്പറിച്ചു സ്വന്തം പവലിയനിലേക്കോടിയത്‌.
ബാഗിനു പിറകെ കുമാരേട്ടന്‍ ആ പവലിയനിലേക്കു ഓടി വരും എന്നയാള്‍ കണക്കു കൂട്ടി.
പക്ഷെ കുമാരേട്ടനല്ലാതെ മറ്റാര്‍ക്കറിയാറിയാം ആ ബാഗില്‍ പഴന്തുണിയും പാസ്പോര്‍ട്ടിനു പകരം കിട്ടിയ ഔട്ട് പാസ്സുമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ലന്ന് ?.
അതു പോണേല്‍ പോട്ടെ എന്നു കരുതി കുമാരേട്ടന്‍ പിടി വിട്ടു.
പക്ഷെ മറ്റൊരു ചാനലുകാരന്‍ സമ്പൂര്‍ണ്ണ വാര്‍ത്താ ചാനലിലേക്കു വരൂ എന്നു അലറി കുമാരേട്ടന്റെ വലതു കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു.
കുമാരേട്ടനു പ്രാണന്‍ പറിഞ്ഞു പോകുന്ന വേദന തോന്നി.
ആ കൈ, മുട്ടിനു കീഴെ വെച്ചു വേറിട്ടു. കുപ്പായക്കയ്യിനു മീതെ ചോരനിറം പടര്‍ന്നു.
കൃത്രിമ കൈ ആണ്‌. നാട്ടില്‍ ആരേയും അറിയിച്ചിട്ടില്ല. വെല്‍ഡിംഗ്‌ പണിക്കിടെ അപകടം പറ്റി മുറിഞ്ഞതില്‍ പിറകെ കമ്പനിയില്‍ നിന്നാകെ കിട്ടിയ ഔദാര്യം..
കുമാരേട്ടന്‍ വേദനകൊണ്ടു പിടഞ്ഞു.
രണ്ടാമന്‍ കിട്ടിയ കയ്യുമായി പിന്‌വാങ്ങിയ ഇടത്തേക്ക് മൂന്നാമത്തെ ചാനലുകാരന്‍ മുന്നിലെത്തി.
“ഞങ്ങളുടെ പവലിയനിലേക്കു വരൂ..
ഞങ്ങളുടെ ചാനലാണു ജനങ്ങളുടെ ചാനല്‍“ എന്നു പ്രലോഭിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
അയാളെ തട്ടിമാറ്റി നാലാമത്തവളും അഞ്ചാമത്തവനും ആറാമത്തവളും മുന്നോട്ടു വന്നു.

എല്ലാവരേയും പിന്നിലാക്കി എഴാമത്തവള്‍ ആരും കാണാതെ കുമാരേട്ടന്റെ മുറിയാത്ത കയ്യിന്റെ ഉള്ളംകൈവെള്ളയില്‍ ഏതോ ഭാഷയില്‍ എന്തോ ഒന്നു തന്റെ വിരലുകൊണ്ടെഴുതി.

കുമാരേട്ടന്റെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ടു ചുവന്നു.
അയാള്‍ ഒരു പുലിയായി മാറി.

പിന്നെ കണ്ടത്‌ മൃതപ്രായനായി നിന്ന കുമാരേട്ടനെ അല്ലായിരുന്നു.
പതിനെട്ടു കളരികള്‍ക്കുടയോനായ കതിരൂര്‍ ഗുരുക്കളുടെ അരുമ ശിഷ്യനായി കുമാരേട്ടന്‍.
ഒറ്റക്കയ്യു കൊണ്ടു‍ ഒരു വിസ്മയം തീര്‍ത്തു കുമാരേട്ടന്‍!.
ഓടിപ്പോയ ചാനലുകാര്‍ ഇട്ടേച്ചുപോയ ക്യാമറയും മൈക്കും ഇപ്പോഴും എയര്‍പോര്‍ട്ട്‌ എന്‍ഡ്രന്‍സിലുണ്ട്‌!.

62162

തിങ്കളാഴ്‌ച, ജൂൺ 09, 2008

സ്ത്രൈണതയുടെ മുക്കും മൂലയും

നീണ്ട മൂക്കുള്ള പെണ്ണുങ്ങളെ അയാള്‍ക്കു വളരെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു.
അവര്‍ ഭാഗ്യമുള്ളവരാണെന്നും ഒപ്പമുള്ളവര്‍ക്കു പോസിറ്റീവ്‌ എനര്‍ജി പ്രദാനം ചെയ്യുകവഴി അവര്‍ ഭാഗ്യം കൊണ്ടു വരുന്നവരാണെന്നും അയാള്‍ വളരെ ചെറുപ്പത്തിലേ വായിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.

മാറു മറച്ചു ശീലമില്ലാത്ത മുണ്ടിപ്പെണ്ണിന്റെ പുന്നാരിക്കലിനിടയിലവരുടെ നീണ്ടമൂക്കിന്നഗ്രം കൊണ്ടു കുഞ്ഞിക്കവിളിലും ചുണ്ടിലും തൊട്ടുരസിയുള്ള ആ മുത്തമിടലിലൂടെ കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോഴേ അനുഭവിച്ചു ശീലിച്ച ഇക്കിളിയും കുളിരുമാണിപ്പോഴുമയാളുടെ വിട്ടുമാറാത്ത ഈ ബലഹീനതയുടെ ഉറവടം.
മൂക്കു വിട്ടു മൂക്കു പിടിക്കുന്നതിനിടക്കുള്ള കാലത്തു കണ്ട നീണ്ട മൂക്കുള്ള കുട്ടുകാരികളെയയിരുന്നു ബാല്യകാലത്തോടൊപ്പം അയാള്‍ ഇന്നു കൂടുതല്‍ ഓര്‍ക്കുന്നതും ഓര്‍ക്കാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതും.

അന്നു വൈക്കം മുഹമ്മത്‌ ബഷീറിന്റെ "വിശ്വവിഖ്യാതമായ മൂക്ക്‌" എന്ന ഒരു പാഠം മലയാള പാഠവലിയില്‍ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ താന്‍ പത്താം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിച്ചിട്ടേയില്ല എന്നയാള്‍ ചിന്തിച്ചേനെ!
ഇടതു വശത്തിരുന്ന പെണ്‍കുട്ടിയുടെ നീണ്ട മൂക്കിലേക്കു തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു സ്ഥലകാല ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടതു വഴി നേടിയ ചൂരലടിയുടെ വേദനയെക്കാള്‍ അയാളുടെ ഉള്ളില്‍ തിണര്‍ത്തു കിടന്നതു ആ ടീച്ചറുടെ ചപ്പിയ മൂക്കുള്ള നിര്‍ജ്ജീവമായ മുഖമായിരുന്നു.

നമ്മുടേയും അയല്‍രാജ്യങ്ങളിലും അധികാരത്തിലിരുന്ന എല്ലാ രാഷ്ടവനിതാനേതാക്കള്‍ക്കും സാമാന്യം സുന്ദരമായ മൂക്കുണ്ടായിരുന്നു. കാലാകാലങ്ങളില്‍ ലോകം തുടികൊട്ടിപ്പാടിയ ലേഡീ-സെലിബ്രറ്റികള്‍ക്കും നീണ്ട മൂക്കുണ്ടായിരുന്നു.

തന്റെ പതിഞ്ഞ മൂക്കു പ്ലാസ്‌റ്റിക്‌സര്‍ജറി നടത്തി നീളം വെപ്പിച്ചതിനു ശേഷമാണൊരു ദക്ഷിണേന്ത്യന്‍ നടിക്കു ബോളിവുഡിന്റെ റാണിയായി വിലസാന്‍ സാധിച്ചതെന്നയാള്‍ നാക്കിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചര്‍ച്ചയാണെങ്കില്‍പ്പോലുമതു മൂക്കത്തുവിരല്‍ വെച്ചു മൂകരായിരുന്നു കേള്‍ക്കുന്ന കേള്‍വിക്കാരോടു പലവട്ടം പറഞ്ഞു കേട്ടതവര്‍ക്കു നന്നേ മടുത്തിരുന്നു.
തത്തച്ചുണ്ടുപോലെ ഒത്തിരി നീണ്ടു, ഇത്തിരി താഴോട്ടു വളഞ്ഞു, പാതിമുറിച്ച ഒരു പച്ചമുന്തിരി ഒട്ടിച്ചു വെച്ചപോല്‍, മാര്‍ദ്ദവമായ ഒരര്‍ധമുകുളം ലയിച്ചു ചേര്‍ന്ന ചുവന്നു തുടുത്ത, നാസികാഗ്രവുമുള്ളതായിരുന്നു അയാള്‍ തന്റെ വധുവിനു സങ്കല്‍പ്പിച്ച മൂക്കിന്റെ രൂപഭംഗി.
അതേറെക്കാലം വരച്ചും ഗണിച്ചും അയാള്‍ സ്വപ്നങ്ങള്‍ നെയ്തു.അങ്ങനെയുള്ള ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ തേടി വര്‍ഷങ്ങള്‍ ഒരുപാടു വൃഥാവ്യയം ചെയ്താണു അവസാനം അയാള്‍ വിവാഹത്തിനു തയ്യാറായത്‌.വിധിവൈപര്യം എന്നു പറയട്ടെ! ഏറെ തെരച്ചിലുകള്‍ക്കുമവസാനം അയാള്‍ക്കു വിധിച്ച പെണ്ണിന്റെ മൂക്കിന്റെ വലിപ്പം ശരാശരിയിലും വളരെ താഴെയായിരുന്നു.
അല്ലങ്കിലും കൊതിച്ചതു കിട്ടുകയില്ലന്ന പ്രപഞ്ചസത്യമാണല്ലോ ആഗ്രഹങ്ങളെ സജ്ജീവമായി ചാക്രികമാക്കുന്നത്‌.

ആദ്യരാത്രിയില്‍ സി.എഫ്‌.എല്‍ ലാമ്പിന്റെ വെട്ടത്തില്‍ അവളുടെ കുറിയ മൂക്കിലേക്കു തന്നെ നിര്‍വ്വികാരനായി നോക്കിയിരുന്നിട്ടാണയാള്‍ നിരാശയോടെ നേരം വെളുപ്പിച്ചത്‌.
ആദ്യമൊന്നും അയാളുടെ നിരാശയുടെ കാരണം അവള്‍ക്കു മനസ്സിലായില്ല. പിന്നെ പിന്നെ കാലം കടന്നു പോകവേ അവള്‍ക്കെല്ലാം മനസ്സിലായി.
നീളം കുറഞ്ഞ മൂക്കാണു സൗന്ദര്യപ്രതീകം എന്നു വിശ്വസിക്കുകയും അതിനെ എഴുതിപ്പരത്തുകയും പറഞ്ഞു നീട്ടുകയും ചെയ്യുന്ന കൂട്ടത്തിലായിരുന്നവള്‍.
]തടിച്ചതോ നീണ്ടതോ ആയ മൂക്കുകള്‍ ദൃശ്യങ്ങളെ മറയ്ക്കുന്നുവെന്നും തന്റെ തന്നെ അസ്തിത്ത്വത്തിനെ മായ്ക്കുന്നുവെന്നും അവള്‍ വിശ്വസിച്ചു.
മുഖം നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന നീണ്ടമൂക്ക്‌ ശരിയായ കാഴ്ച്ചക്കും കാഴ്ച്ചപ്പാടിനും വിഘാതം സൃഷ്ടിക്കുന്നുവെന്നുമവള്‍ ഇടം കിട്ടിയിടത്തൊക്കെ എഴുതി വെച്ചു.
തന്റേടത്തോടെ എവിടേയും തള്ളിക്കയറാന്‍ വലിപ്പം തീരെക്കുറഞ്ഞ മൂക്കാണു നല്ലതെന്നും വീറോടെ അവള്‍ പ്രസംഗിച്ചതു കൊണ്ടാണ്‌ സീസോണ്‍, ഇന്റര്‍സോണ്‍ മത്സര പ്രസംഗവേദികളില്‍ അവള്‍ക്കു മറ്റുള്ളവരെ മറികടന്നു സമ്മാനം നേടാനായതെന്നും ഫെമിനിസ്റ്റുകള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരിടം കിട്ടാനിവന്നതെന്നും അവള്‍ ഇടക്കിടെയവനെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു.
മൂക്കു നീണ്ടവള്‍ക്കു തലയിലൊന്നുമുണ്ടാവില്ലന്നവള്‍ ന്യായം പറഞ്ഞു.
മൂക്കുത്തിയും മുല്ലപ്പൂവും കീഴ്പ്പെട്ട പെണ്ണിന്റെ പ്രതീകങ്ങളാണെന്നവള്‍ വാദിച്ചു.


മൂക്കില്ലാരാജ്യത്തു മുറിമൂക്കി രാജ്ഞിയായതല്ലെ എന്നവളെ പരിഹസിക്കാനയാളാഞ്ഞതാണ്‌.
പക്ഷെ പ്ലാസ്റ്റിക്‌ സര്‍ജറിയുടെ സാധ്യതകളെ പറ്റി പലവുരു ക്ഷമയോടെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാനാണയാള്‍ ശ്രമിച്ചത്‌. സര്‍ജറി നടത്തിയാല്‍ നിന്റെ സൗന്ദര്യം പതിന്മടങ്ങു വര്‍ദ്ധിക്കുമെന്നും അതു വഴി തനിക്കും ഐശ്വര്യവും ഭാഗ്യവും കൈവരുമെന്നും അയാള്‍ അവളെ പറഞ്ഞതു വിശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കവേ
"ബ്രൈന്‍ വാഷിനു ശ്രമിക്കല്ലെ!"
എന്ന ഒറ്റ ഒരു വാചകം മാത്രം മറുപടി പറഞ്ഞവള്‍ അയാള്‍ക്കൊരു മൂക്കടപ്പന്‍ അടി നല്‍കി.
അതോടെ അയാള്‍ ആ ഏക പ്രതീക്ഷയും പാടെ കൈവിട്ടു.

പക്ഷെ എവിടെയെങ്കിലും നീണ്ട മൂക്കുള്ള പെണ്‍കുട്ടികളെ കണ്ടാല്‍ അയാള്‍ ഭാര്യയറിയാതെ അവരെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി ആസ്വദിക്കും. തനിക്കു സ്വന്തമാക്കാന്‍ സാധിക്കാത്ത ഭാഗ്യമാണല്ലോ ആ മുഖത്തു നീണ്ടു കിടക്കുന്നത്‌ എന്നോര്‍ത്തു നൊമ്പരപ്പെടും.
പലനാള്‍ കള്ളന്‍ ഒരു നാള്‍ പിടിയിലാവുമെന്ന കാര്യം സത്യമാകും വിധം അയാളുടെ ഈ ഒളിഞ്ഞു നോട്ടം പലതവണ തുടരവേ ഒരു നാള്‍ അയാള്‍ ഭാര്യയുടെ പിടിയിലായി.
അവളുടെ കുറിയ മൂക്കിനു തുമ്പത്തുറഞ്ഞു കൂടിയ ശുണ്ഠി തെളിഞ്ഞ കണ്ണീര്‍ത്തുള്ളിയായി ഉറ്റി വീഴുന്നതു അന്നാദ്യമായി അയാള്‍ കണ്ടു.അതയാളില്‍ വിതച്ചതു കുറ്റ:ബോധമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ലായിരുന്നു.
പകലു മുഴുവന്‍ നീണ്ടു നിന്ന കുറ്റ:ബോധവും രാത്രിയില്‍ കിടപ്പുമുറിയിലെ അസ്വസ്ഥതകളും മനസ്സമാധാനക്കുറവുമായിരിക്കാമയാളെ പിന്നീടാനോട്ടമുപേക്ഷിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചത്‌.


അയാള്‍ക്കു കുറ്റബോധം തോന്നേണ്ട കാര്യം ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു.നിര്‍ദ്ദോഷമായ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ടു അയാള്‍ അവരുടെ ചാരിത്ര്യമൊന്നും കവര്‍ന്നെടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
മാത്രമല്ല പല നീണ്ട മൂക്കുള്ള സ്ത്രീകളും ആ നോട്ടത്തെ ഒരഭിനന്ദനമായി കണ്ടു അഭിമാനത്തോടെ സ്വന്തം മൂക്കൊന്നുകൂടി വിറപ്പിച്ചതയാളെ കാണിച്ചു കൊതിപ്പിക്കാറാണു പലപ്പോഴും.
എന്നിട്ടും ആ കള്ളനോട്ടം പൂര്‍ണ്ണമായി നിര്‍ത്താന്‍ അയാള്‍ക്കു കഴിഞ്ഞില്ല . അതിനു മറ പിടിക്കാന്‍ പുതുതായി വാങ്ങിയ ഒരു കറുത്ത കണ്ണടവെച്ചാണു പിന്നീടയാള്‍ നീണ്ട മൂക്കുള്ള പെണ്‍കുട്ടികളെ കണ്ടാല്‍ ചെരിഞ്ഞു നോക്കിയത്‌.
അതില്‍പിന്നെ അയാളുടെ കള്ളത്തരം അവള്‍ക്കു മനസ്സിലായില്ല. അതിനാല്‍ പലപ്പോഴും ക്ഷീണിതനായി കിടപ്പറയിലെത്തുന്നയാള്‍ സ്വസ്ഥമായി ഉറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി. അവള്‍ അയാളെ ഉറങ്ങാന്‍ വിട്ടുവെന്നു പറയുന്നതാവും ശരി.

ഇന്നു സന്ധ്യവരെ ആ കറുത്ത കണ്ണട അയാളുടെ സമാധാനവും മാനവും ശാന്തിയും കാത്തു സൂക്ഷിച്ചു.
പക്ഷെ ഏതു അഭിശപ്ത നിമിഷത്തിലാണാവോ അയാള്‍ക്കു ഒരൊഴിവുദിനത്തിന്റെ സന്ധ്യയില്‍ ഭാര്യയുമായി അബ്രയിലെ നീണ്ട കോര്‍ണീഷിലൂടെ നടക്കാനിറങ്ങണമെന്ന തോന്നലുണ്ടായത്‌!.

ക്രീക്കില്‍ ബഹളംവെച്ചു വന്നിറങ്ങുകയും പറന്നുയരുകയും ചെയ്യുന്ന നരച്ച നിറമുള്ള കടല്‍ക്കാക്കകളെ കണ്ടു കണ്ടവള്‍ക്കും അയാള്‍ക്കും മടുപ്പേറേയുണ്ടായിട്ടും ഒന്നിച്ചു നടക്കാന്‍ കിട്ടിയ അപൂര്‍വ്വ സന്ദര്‍ഭം നഷ്ടപ്പെടുത്തേണ്ടെന്നു കരുതീട്ടാവും അവള്‍ എതിരൊന്നും പറയാതെ മാക്സി മാറ്റി ചുരിദാറിട്ടു കൂടെയിറങ്ങിയത്‌.

കോര്‍ണീഷിന്റെ ഒരറ്റത്തു കാറൊതുക്കിയിട്ടു പതിയെ നടക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ തോളുകള്‍ ഒരേ വരയില്‍ വരുത്താന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടും താന്‍ അടിക്കടി വരതെറ്റി കൂടുതല്‍ മുന്നോട്ടു പോകുന്നുവെന്നവള്‍ക്കു തോന്നി.
നടത്തത്തിന്റെ വേഗം കുറച്ചു. തോളു തോളോടു ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ പരസ്പരം കൈവെള്ളകള്‍ ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു.
അവക്കിടയിലെ വായുവകന്നു പോയപ്പോള്‍ പരസ്പരം ഒട്ടിച്ചേര്‍ന്നതു പോലെ ഒരാകര്‍ഷണം.
ആദ്യമായി ഒരു സുരക്ഷിതത്വം തോന്നി. നാലാം വിരലിലെ വിവാഹമോതിരം പരസ്പരം തൊട്ടറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഉള്ളില്‍ ഉരുകിയൊലിച്ച ഒരു മഞ്ഞുമല.അവര്‍ ചിന്തകളില്ലാതെ നടന്നു.
സ്വപ്നത്തിലെന്ന പോലെ!

കോര്‍ണീഷിന്റെ അറ്റത്തു വരെ പോയി തിരിച്ചു കാറിനടുത്തെത്തണം അതാണു ഈ സന്ധ്യാനടത്തത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം.

പെട്ടന്നാണയാള്‍ ഇണചേര്‍ന്നാലസ്യത്തിലെന്നപോലെ മയങ്ങുന്ന മറ്റേ കൈയിന്റെ പിടുത്തം പൊടുന്നനെ വിടുവിച്ചു
പോക്കറ്റില്‍ നിന്നു തന്റെ കറുത്ത കണ്ണടയെടുത്തു മൂക്കിനു മുകളില്‍ വെച്ചു കണ്ണിലൊരു കള്ളത്തരം ഒളിക്കാന്‍ ഒരുങ്ങിയത്‌.

കേവല സ്പര്‍ശനരതത്തിനു ലയഭംഗം വന്ന ഭാര്യ സംശയത്തോടെ അയാളെ തുറിച്ചു നോക്കി.
പിന്നെ എന്തോ പിടികിട്ടിയെന്ന രീതിയില്‍ തൊട്ടു മുന്നിലേക്കു നോട്ടം നീട്ടി എറിഞ്ഞു.

ദൂരെ നിന്നു നടന്നു വരുന്ന സുന്ദരിയായ ഒരു പതിനേഴുകാരി. നീബോട്ടം ജീന്‍സും ശരീരത്തോടു ഒട്ടിയ ബനിയനും വേഷം.
കാതില്‍ സംഗീതം, നടത്തത്തില്‍ നടനം, കാലില്‍ സ്പോര്‍ട്സ്‌ ഷൂവും, കണ്ണില്‍ ഫോസ്ഫറസും.
അതിനെക്കാളേറെ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നത്‌, ആ മുഖത്തെ നീണ്ടിത്തിരിവളഞ്ഞ, അഷ്ട ലക്ഷണമൊത്ത മൂക്കു തന്നെ!

തന്റെ ഭര്‍ത്താവ്‌ ഇത്ര ധൃതിയില്‍ മുഖത്തു കറുത്ത കണ്ണടവെച്ചതെന്തിനാണെന്നവള്‍ക്കൂ ഏകദേശം മനസ്സിലായി.

അതവള്‍ക്കൊരു പുതിയൊരറിവായിരുന്നു.
തന്റെ മൂക്കിനു കീഴെ കാര്യങ്ങള്‍ തന്റെ പിടിവിട്ടു പോകുന്നതു അവള്‍ക്കു സഹിക്കാനായില്ല.
പക്ഷെ ആ കള്ളത്തരം അതവിടെ വെച്ചണോ അതോ കിടപ്പു മുറിയില്‍ വെച്ചാണോ അനാവരണം ചെയ്യേണ്ടത്‌ എന്നൊരു തീമാനമെടുക്കാനാവാതെ അവള്‍ അങ്കലാപ്പിലായി.

പക്ഷെ പെണ്‍കുട്ടി തൊട്ടു മുന്നില്‍ എത്തിയ നിമിഷം, ഒരനന്തര്‍പ്രേരണയാല്‍ അവന്റെ മുന്നിലേക്കു ചാടി അവന്റെ മുഖം മറഞ്ഞു നിന്നു കടലിലെ കലപിലകൂട്ടുന്ന നരച്ച നിറമുള്ള കടല്‍ക്കാക്കകളിലേക്കു കൈ ചൂണ്ടി കൃത്രിമമായി ആഹ്ലാദം അഭിനയിച്ചു കൊണ്ടവള്‍ ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു കൂവി.

"നോക്കൂ! അതാ അവക്കു എന്തൊരു ഭംഗി"

കാത്തിരുന്ന ഒരു നിമിഷം കളഞ്ഞു പോയല്ലോ എന്ന നഷ്ടബോധത്തോടെ അവള്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയ ഭാഗത്തേക്കു അനിഷ്ടത്തോടെ നോക്കുമ്പോള്‍ അയാള്‍ കണ്ടത്‌, പലപ്പോഴും അവള്‍ "നാശങ്ങള്‍" എന്നു മാത്രം വിളിച്ചു ശപിച്ച വൃത്തികെട്ട ശബ്ദത്തില്‍ കരയുന്ന കുറേ കടല്‍കാക്കകള്‍.

യുവതി പിന്നിട്ടു പോയപ്പോള്‍ ഇനിയൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കാന്‍ അയാളിലെ മാന്യത മടിച്ചെങ്കിലും അയാളുടെ ഭാര്യ അത്രനേരം കൊണ്ടു കടല്‍ക്കാക്കകളെ അവയുടെ വഴിക്കു വിട്ടിട്ടു ആ സുന്ദരിയെ അടിമുടി അസൂയക്കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ടു ഒപ്പിയെടുക്കുകയായിരുന്നു.
അതൊന്നുമറിയാതെ അയാള്‍ ഭാര്യയെ നോക്കുമ്പോള്‍ അവളുടെ കണ്ണില്‍ കണ്ട കുശുമ്പിന്റെ കറ, ഒളിപ്പിക്കാന്‍ അവള്‍ക്കു കഴിഞ്ഞില്ലന്നതു തന്നെയായിരുന്നു സത്യം.

അതോടെ കടല്‍ക്കാക്കകളോടു അവള്‍ക്കു തോന്നിയ കൗതുകത്തിന്റെ കളി അയാള്‍ക്കു വ്യക്തമായി.
മൂക്കു കൊണ്ടു "ക്ഷ" വരപ്പിക്കാനും, തനിക്കു മൂക്കുകയറിടാനുമാണു ഇവളുടെ ശ്രമമെന്ന സംശയം ബലപ്പെട്ടപ്പോള്‍ അയാളുടെ നടത്തത്തിന്റെ വേഗത അറിയാതെ കുറഞ്ഞു.
അതോടെ തോളുമായി ചേര്‍ന്നു നടക്കാന്‍ അവള്‍ വീണ്ടും ശ്രമിച്ചതു വിഫലമായി. അയാളുടെ വേഗത വീണ്ടും കുറഞ്ഞതോ അതോ തന്റെ വേഗത കുറച്ചു കൂടിയോ എന്നു തിരിച്ചറിയാതെ അവള്‍ വിഷമിച്ചു.
മുമ്പത്തെപ്പോലെ തന്റെ ഉള്ളം കൈ ആ കയ്യിനോടു ചേര്‍ത്തു കൂട്ടിപ്പിടിക്കാന്‍ വീണ്ടും ശ്രമിച്ചു.
പഴയപോലെ അവക്കിടയിലെ വായു ശൂന്യമാകുന്നില്ല,
കൈവെള്ളകള്‍ പരസ്പരം ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്നില്ല.
അവള്‍ കാറിനടുത്തു തിരിച്ചെത്തുന്നതുവരെ അതിനു പരിശ്രമിച്ചു പരാജയപ്പെട്ടു കൊണ്ടേയിരുന്നു.

നടത്തം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതിനകം അവള്‍ തീരുമാനത്തിലെത്തിയിരുന്നു.
സ്റ്റാര്‍ട്ടാക്കുന്നതിന്നു മുന്നേ അവള്‍ സീറ്റിലേക്കൊന്നു ചാരിയിരുന്നു അയാളുടെ കൈ സ്വന്തം കവിളില്‍ അമര്‍ത്തി വെച്ചു പതിഞ്ഞ സ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞു
"ഡാര്‍ലിംഗ്‌ നമുക്ക്‌ നല്ല ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക്‌ സര്‍ജനെ കാണണം. ഉടനെ!"

ചൊവ്വാഴ്ച, ഫെബ്രുവരി 05, 2008

ഞെരിച്ചുമ്മവെക്കുന്നവര്‍


മോളുടെ മേനിക്കു നിത്യേന കൂടിവരുന്ന തിളക്കവും വെളുപ്പും കൂട്ടിയത്‌ എന്നുള്ളിലൊരാഹ്ലാദമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച്‌ നെഞ്ചിലാധിയും ചങ്കിലുപെടപെടപ്പുമായിരുന്നു.

കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോള്‍ അവളുടെ ചെമപ്പുനിറമുള്ളകാലടികള്‍ തറയെ അളന്നു മുറിച്ചു ആടിയാടിയുള്ള നടത്തം കൗതുകത്തോടെയും കൊതിയോടെയുമാണു ഏറെ നേരം നോക്കി നിന്നിട്ടുള്ളത്‌.
ഇന്നവള്‍ ഒരുപാടു വളര്‍ന്നു.

താഴെ ചേരിയില്‍ താമസിക്കുന്ന ഒറ്റക്കണ്ണന്‍ ചോട്ടു ബിഹാരിക്കു അമരീഷ്‌ പുരിയുടെ മുഖച്ഛായയണ്‌. ചോട്ടു ബിഹാരി ഒറ്റക്കണ്ണനാണെങ്കിലും അവന്റെ ഇരകളെ കാണാനും കെണിയില്‍ വീഴ്‌ത്താനും അവനു അതുതന്നെ ധാരാളം.

വീണ്ടും ജനുവരിയാണ്‌.
ജനുവരിയും ആഗസ്റ്റും മകളെ കാത്തു സൂക്ഷിക്കേണ്ട മാസങ്ങള്‍.
ചോട്ടുവിന്റെ ദൃഷ്ടിവെട്ടത്തു വന്നാല്‍ അവന്‍ കെണി വെക്കും.അവന്റെ കണ്ണില്‍പെട്ടാല്‍ പിന്നെ മോളുടെ കാര്യം ആലോചിക്കാനെ വയ്യ. അവളെ എന്നന്നേക്കുമായി എനിക്കു നഷ്ടപ്പെടും.

കഴിഞ്ഞ ജനുവരിയില്‍ ലാല്‍കില്ലയില്‍ നിന്നേറെ ദൂരത്തു താമസിക്കുന്ന സ്വന്തം കൂടെപ്പിറപ്പിനു ഇതുപോലെ പ്രായം തെകഞ്ഞ രണ്ടെണ്ണം നഷ്ടപ്പെട്ടതു എവിടെയും ഒരു വാര്‍ത്തപോലുമായില്ല.

ഇക്കഴിഞ്ഞ ജനുവരിയിലും ആഗസ്റ്റിലും മോളെ അവന്റെ ഒറ്റകണ്‍വെട്ടത്തു നിന്നും അകറ്റി നിര്‍ത്താന്‍ ഞാന്‍ പെട്ട പാടിനു കണക്കില്ല.

പണ്ടു സഫ്ദര്‍സിംഗ്‌ മാര്‍ഗില്‍ നിന്നു വെടിയൊച്ച കേട്ടന്നു ജീവനും കൊണ്ടോടിയപ്പോള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടതു മോളുടെ പിതാവിനെയായിരുന്നു.
ഈ ബില്‍ഡിംഗിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലേക്കു താമസം മാറുമ്പോള്‍ സുരക്ഷിത്വം മാത്രമേ ആഗ്രഹിച്ചുള്ളൂ.അന്നേ,
താഴത്തെ ചേരിയിലെ ചോട്ടു ബിഹാരിയെ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.
അവന്റെ ഒറ്റക്കണ്ണിലൂടെയുള്ള തലചെരിച്ചുള്ള കള്ളനോട്ടം കാണുമ്പോള്‍ തന്നെ പേടി തോന്നും.

ഒന്നും അവന്റെ താല്‍പര്യത്തിനല്ല.
ഉപജീവനത്തിനു മാത്രം. അവന്‍ പിടിച്ചു മറ്റാര്‍ക്കോ മറിച്ചു വിറ്റു കാശു വാങ്ങും.
മാനസീകോല്ലാസം തേടിയെത്തുന്നവര്‍ക്കു ചില നിമിഷങ്ങളുടെ നിര്‍വൃതിക്കു വേണ്ടി മാത്രം സമര്‍പ്പിക്കപ്പെടുന്നതൊരു കൂട്ടതോടെയാണ്‌.

അവരൊക്കെ സമൂഹത്തിലെ ഉന്നതസ്ഥാനത്തിരിക്കുന്നവര്‍, ഭരണചക്രം തിരിക്കുന്നവര്‍,രാഷ്ട്രനായകര്‍.തിരുവായ്‌ക്കു എതിര്‍വായ്‌ ഇല്ലാത്തവര്‍.

ഉന്നതരുടെ നൈമിഷികാനന്ദത്തിനു വേണ്ടി മാത്രം ഓരോ തവണയും പിടിക്കപ്പെടുന്നവര്‍ അനേകമാണ്‌.

പക്ഷെ കാര്യം കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം വിട്ടയക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ സുരക്ഷിതരായി ഒറ്റത്തൂവലും നഷ്ടപ്പെടാതെ തിരിച്ചെത്തുന്നവര്‍ വളരെ വിരളം.
വഴിതെറ്റപ്പെട്ടവര്‍ പിന്നീടു വീടുകളിലെത്താറില്ലന്നതു തന്നെയാണു സത്യം. അവരെ അന്വേഷിച്ചാരും തെരക്കാറില്ലന്നതു മറ്റൊരു സത്യവും.

പലവര്‍ഷങ്ങള്‍ തടവറയില്‍ കിടന്നവസാനം സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയ ഒരു വിദേശിക്കു സ്വീകരണം നല്‍കാനും മാനസീകോല്ലാസം പ്രദാനം നല്‍കാനും വേണ്ടി കൂടുതല്‍ മേനിയഴകും വെളുത്തു സൗന്ദര്യമുള്ളവയെ മാത്രം നോക്കി പിടിക്കാനായിരുന്നു ചോട്ടുബീഹാരി അന്നു ലവേര്‍സ്‌ പാര്‍ക്കില്‍ കെണിവെച്ചിരുന്നത്‌.

സംഗതിയുടെ അത്യാവശ്യമാവും, സമയസ്ഥലകാലഭേദമില്ലാതെ കൂടുതല്‍ തുക പറ്റി ആ നേരം കെട്ട നേരത്തയാള്‍ പുതിയ ഒരു കെണിവെച്ചിരുന്നതിരുന്നത്‌.

പക്ഷെ ഞാന്‍ അതറിയാതെ അതില്‍ ചെന്നു വീഴുകയായിരുന്നു.

ലവേര്‍സു പാര്‍ക്കിലെ ഓക്കുമരത്തണലിലിരിക്കുന്ന ആ സുന്ദരകുട്ടനെ തനിച്ചാദ്യമായി കാണുകയായിരുന്നു.
മുന്‍പൊക്കെ അവന്‍ ചോട്ടു ബിഹാരിയുടെ വീട്ടിനകത്തെവിടെയോ ആയിരിക്കണം.
പല ദിവസങ്ങളിലും അവന്റെ വേദന കലര്‍ന്നുള്ള കരച്ചില്‍ എന്നെ ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നുണര്‍ത്തിയിരുന്നു.
അയാള്‍ അവരെ വേദനിപ്പിച്ചും പട്ടിണിക്കിട്ടും പരിശീലിപ്പിച്ചെടുത്തതാണ്‌.

അവനിലൂടെയാണ്‌ അയാള്‍ ഇരകളെ കെണിവെച്ചു പിടിച്ചിരുന്നതെന്നു എനിക്കതുവരെ അറിയാമായിരുന്നില്ല.
അവന്‍ വശപ്പെട്ടു എന്നു തോന്നിയ നാള്‍ മുതല്‍ അയാള്‍ അവനു നല്ല ഭക്ഷണവും പരിചരണവും നല്‍കി.
ആദ്യമാദ്യം, ബിഹാറിയുടെ കൂട്ടാളി എന്ന ചിന്തയാല്‍ ഞാന്‍ അവനില്‍ നിന്നകന്നു നിന്നതായിരുന്നു.
എന്നാല്‍ വേദന തിന്നുന്നവന്‍, ഒറ്റപ്പെട്ടവന്‍ എന്ന കോണിലൂടെ നോക്കിയപ്പോള്‍ ഒരേ കൂട്ടത്തില്‍ പെട്ടവനെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അപ്പോള്‍ കൂടുതല്‍ അടുത്തറിയാനാഗ്രഹിച്ചതു എന്റെ സഹജീവി സ്നേഹം.
അവന്‍ കരുത്തുള്ള ഒരു ആണാണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞവനോടു കൂട്ടു കൂടാന്‍ മനം കൊതിച്ചതു എന്റെ സ്ത്രൈണബലഹീനത.
ചോട്ടു ബീഹാരിയുടെ താമസസ്ഥലത്തു വെച്ചവനെ പലകുറി കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
തിളങ്ങുന്ന മേനിയഴകിനും മാധുര്യമുള്ള ശബ്ദത്തിനും മുന്നില്‍ പലതവണ എന്റെ സ്ത്രൈണത എന്റെ നിയന്ത്രണം ഭേദിച്ചു പോകുമെന്നു ഭയപ്പെട്ടതായിരുന്നു.

അവന്‍ കാണുമ്പോഴൊക്കെയും കണ്ണുചിമ്മിയിരിക്കുന്നതായേ തോന്നിയിട്ടുള്ളൂ.
അവന്റെ സ്ഥായിയായ വികാരം വിഷാദമാണ്‌.
പാര്‍ക്കിലെ ഓക്കു മരച്ചോട്ടില്‍ നേരമേറെയായിട്ടും കൂടണയാതെ, തനിച്ചിരിക്കുന്ന അവന്റെ വിഷാദഗാനം കേട്ടില്ലെന്നു നടിക്കാനായില്ല.
ഇപ്പോഴും അവന്‍ കണ്ണുകള്‍ അടച്ചിരുന്നു തന്നെയാണു പാടുന്നത്‌. പാര്‍ക്കിലേക്കു വരുന്നവരെ നോക്കുകയോ തലയിളക്കുകയോ ചെയ്യാതെ ആ വേദന മാത്രം പകരുന്ന ഗാനം ഒരു കുറുകലു പോലെ ഉള്ളിലേക്കു തുളച്ചു കയറുകയാണ്‌.
ഇനിയും എനിക്കെന്നെ തടയാനാവില്ല. ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ വേദന എനിക്കല്ലാതെ മറ്റാര്‍ക്കിത്രയാഴത്തില്‍ മനസ്സിലാക്കാനാവും.
എന്നെ എനിക്കു തന്നെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴാണു ഞാന്‍ അവന്റെ കാന്തികശേഷിയെക്കുറിച്ചു ബോധവതിയായത്‌.

പക്ഷെ അതൊരു കെണിയാണെന്നു മനസ്സിലായതു അവനിരിക്കുന്നതിനടുത്തു ചെന്നിരുന്നപ്പോള്‍ എവിടെ നിന്നോ ഓടി വന്ന ഒറ്റക്കണ്ണനെ കണ്ടപ്പോഴായിരുന്നു.
ഞാന്‍ രക്ഷപ്പെടാനാവാത്തവിധം കുടുങ്ങിയെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ തളര്‍ന്നു പോയി.

അവനെന്നെ രക്ഷപ്പെടുത്തുമെന്നു കരുതിയതു വെറുതെയായി.
അവന്റെ ഇമകള്‍ തുറന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കണ്ടു മിഴികളുടെ സ്ഥാനത്തു രണ്ടു ദ്വാരങ്ങള്‍ മാത്രം.
പിന്നത്തെ കുറുകലിനു പൊറുക്കുക എന്നൊരു തേങ്ങല്‍!

ഞെട്ടിപ്പോയ ഞാന്‍ അപ്പോഴേക്കും ചോട്ടുബിഹാരിയുടെ പിടിയിലകപ്പെട്ടിരുന്നു.
കെണിയില്‍ നിന്നു വേര്‍പ്പെടുത്തിയ എന്നെ വെളിച്ചത്തില്‍ നോക്കിയപ്പോഴാണു ചോട്ടു ബിഹാരിക്കു അമളിപിണഞ്ഞെന്നു മനസ്സിലായത്‌.

" "ശ്ശേ! നാശം, നാശം!"
പിന്നെ വലിച്ചൊരേറായിരുന്നു.

തറയില്‍ പതിച്ചു തലചിതറുന്നതിന്നു മുന്നേ ചിറകു വിരിച്ചു ഞാന്‍ മാനത്തേക്കു പറന്നു.

ശാപമെന്നു പലപ്പോഴും തോന്നിയ മേനിക്കറുപ്പും പാണ്ടു പടര്‍ന്ന പുള്ളികളും എനിക്കൊരു അനുഗ്രഹമായെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞതു അവന്‍ വെച്ച കെണിയില്‍ വീണിട്ടും "ശ്ശേ ! നാശം" എന്നു പറഞ്ഞു എന്നെ സ്വതന്ത്രയാക്കിയപ്പോഴായിരുന്നു.

അവനു മേനിയഴകുള്ള വെളുത്തപ്രാവുകളെ മാത്രം മതിയത്രേ!

സമാധാനത്തിന്റെ വെള്ളപ്രാവുകളെ പിടിക്കാന്‍ കെണിവെച്ചിരിക്കുന്നിടത്തു ഈ കറുത്ത പാണ്ടുള്ള പക്ഷിക്കെന്തു കാര്യം!.






28488

ഞായറാഴ്‌ച, ജൂലൈ 29, 2007

ഏലസ്സ്‌

ഈയാഴ്ച ഇതു നാലാമത്തെ തവണയാണു നസീമാന്റെ മിസ്‌ കാളിനു ഞാന്‍ മൊബെയിലിലെ ക്രെഡിറ്റു കളയുന്നത്‌. ഒരു കാര്യവുമില്ല. റജബ്‌ 13 എന്ന തിയതിയും അതിന്റെ അപകടവും ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കാനാണ്‌.

അന്നാണു അവളു കെട്ടിയ ആ ഏലസ്സിന്റെ ശക്തി ക്ഷയിക്കുന്ന ദിവസം.

രണ്ടു എയര്‍പോര്‍ട്ടിലും മെറ്റല്‍ ഡിക്റ്റേറ്റര്‍ അപകടസൂചന നല്‍കിയ ബീപ്‌ ബീപ്‌ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചതു ആ ചെമ്പിന്റെ ഏലസ്സു കാരണമായിരുന്നു . കോഴിക്കോട്ടതു കണ്ട ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ നിസ്സാരമട്ടില്‍ "പോ" എന്നു ചൊല്ലി. എന്നാല്‍ ദുബൈയില്‍ അതു കേട്ടു ഓടി വന്നതു ഒരു കൂട്ടം സെക്യൂരിറ്റി പോലീസുകാരായിരുന്നു. തന്റെ അരയില്‍ കെട്ടിയ ലോഹനിര്‍മ്മിത ഏലസ്സു അഴിച്ചെടുത്തു സംശയത്തോടെ കുത്തിത്തുറന്ന പ്രധാന പോലീസുകാരന്‍ ചുരുട്ടി മടക്കിയ ഒരു കടലാസു അതിനുള്ളില്‍ നിന്നു പുറത്തെടുത്തു പണിപ്പെട്ടു നിവര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ അതില്‍ നിറയെ കള്ളിവരച്ചതിനുള്ളിലെ അറബിയക്ഷരം പോലെ തോന്നിക്കുന്നവ കണ്ടു രഹസ്യകോഡുകളാണെന്നയാള്‍ സംശയിച്ചതില്‍ അയാളെ കുറ്റപ്പെടുത്താനാവില്ല.
ഒന്നും മനസ്സിലാവാഞ്ഞിട്ടാവും അതിന്റെ ഒരുഫോട്ടോസ്റ്റാടുത്ത്‌ അതിലെന്റെ പാസ്പോര്‍ട്ടു നമ്പറും സ്പോണ്‍സറുടെ ഫോണ്‍ നമ്പറുമെഴുതിയെടുത്തു അയാള്‍ കൗണ്ടറിലിരുന്നയാള്‍ക്കു കൊടുത്തു, എന്റെ മുഖത്തെ കൂസലില്ലായ്മ നിരീക്ഷിച്ചു ഒരു പുച്ഛരസത്തോടെ ബാക്കിയൊക്കെ എന്റെ കയ്യിലേക്കിട്ടു തന്നു.

റൂമിലെത്തി, സുഖമായെത്തിയ വിവരം പറയാന്‍ നസീമയെ വിളിച്ചപ്പോള്‍ പുലര്‍ച്ചെ നാലുമണിയായിരുന്നു.
ദുബൈ പോലീസു ഏലസ്സു തുറന്ന വിവരം ഒരു തമാശയോടെ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവള്‍ വല്ലാതെ പേടിച്ചു ചോദിച്ചു.

"എന്നിട്ടതു അപ്പോള്‍ തന്നെ അടച്ചില്ലേ?"
"അതിനകത്തെ ലിഖിതം വെളിച്ചം കാണിക്കാന്‍ പാടില്ല. ഉടനെ ആ കടലാസു നന്നായി മടക്കി ഏലസ്സിനുള്ളിലാക്കി അടച്ചു സീല്‍ ചെയ്യണം. ഇല്ലങ്കില്‍ അതു പുറത്തായ സമയം അതിനു ഫലം ഉണ്ടാവില്ല. പകരം, ഇനി വരുന്ന എല്ലാ അതേ 'തിഥി'കളിലും അതിനു വിപരീത ഫലം തീര്‍ച്ചയായും ഉണ്ടാവും".

പേടിച്ചു കൊണ്ടല്ല ഞാന്‍ അതു ചുരുട്ടി ലോഹകൂടിനകത്താക്കി അടച്ചു സൂപ്പര്‍ ഗ്ലൂ കൊണ്ടു സീല്‍ ചെയ്‌തതു, മറിച്ചു അവള്‍ ആദ്യമായി വളരെ ഗൗരവത്തോടെ അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ച ഒരു കാര്യം തള്ളിക്കളയാന്‍ എനിക്കവളൊടുള്ള സ്നേഹം സമ്മതിക്കാത്തതതു കൊണ്ടു മാത്രമായിരുന്നു.

അങ്ങനെയാണ്‌ റജബു 13ന്റെ തിഥി (ഏഴാമത്തെ ചന്ദ്രമാസത്തിന്റെ ഒരു രാവും പകലും)അവള്‍ക്കു പേടിസ്വപ്നമായ രാപ്പകല്‍ ആയത്‌.

അന്ധവിശ്വാസങ്ങളുടെ ആലയമാണു തന്റെ വീടെന്നതു അയാളെ വല്ലാതെ വിഷമിപ്പിക്കാറുണ്ട്‌.ഒരു പനി വന്നാലും നാലു തുമ്മല്‍ ഒന്നിച്ചു തുമ്മിലായാലും ആദ്യമോര്‍ക്കുക ആരെങ്കിലും ചെയ്യാനിടയുള്ള ആഭിചാരത്തെക്കുറിച്ചായിരിക്കും. വീട്ടിലെ ഉപ്പും മുളകും കടുകും ഏറ്റവും ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക പാചകത്തിനാവില്ല, മറിച്ചു ഉഴിഞ്ഞും മന്ത്രിച്ചും അടുപ്പിലിടാനായിരിക്കും.

ഉമ്മയുടെ ഏകമകനായ താന്‍ ഒരു ബേക്കറിയിലെ കണക്കെഴുത്തു ജോലിക്കാരനായി കര്‍ണ്ണാടകയിലെഷിമോഗയിലേക്കു പോകുന്നതു വരെ എന്റെ മാതാവിനു ഇത്തരം തീവ്രമായ വിശ്വാസങ്ങള്‍ ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ചെലവു ചുരുക്കണമെന്ന ബുദ്ധിയില്‍ ബേക്കറിക്കു പിന്നിലെ ഒരു വീട്ടില്‍ പേയിംഗ്‌ ഗസ്റ്റായി ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ ആ വീട്ടില്‍ ഒരു വിധവയും മൂന്നു പെണ്‍കുട്ടികളും മാത്രമേയുള്ളൂവെന്നതാദ്യം അറിയില്ലായിരുന്നു.

കിടക്കാനും കുളിക്കാനും സൗകര്യവും മൂന്നു നേരം ഭക്ഷണവും നാന്നൂറു രൂപക്കു ഏര്‍പ്പാടാക്കി തന്ന ബേക്കറിയുടമക്കു ഞാന്‍ ആദ്യം നന്ദി പറഞ്ഞു. ചില്ലറ ചെലവു കഴിഞ്ഞു ബാക്കിയായ രണ്ടായിരം രൂപ മാസാമാസം വീട്ടിലയച്ചു.

പിന്നെ എപ്പോഴാണു ഞാന്‍ എന്റെ വീട്ടിലേക്കു കാശയക്കുന്നതു കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞ്‌ വന്നതെന്നോര്‍ക്കുന്നില്ല. പിന്നെ പിന്നെ അവസാനം അതു തീരെയില്ലാതെയായി. അപ്പോഴേക്കും ഞാന്‍ അവരുടെ ചായ്പ്പില്‍ നിന്നു അകത്തെ മുറിയിലേക്കു മാറിയിരുന്നു. ആ വീട്ടുകാര്‍ എന്നെ ആ വീട്ടിലെ അംഗത്തെപ്പോലെ കരുതുന്നുവെന്നെനിക്കു താന്നി.
ആ വീട്ടിലെ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയുള്ള ഏതൊരു കാര്യത്തിലും അവസാന തീരുമാനമെടുക്കാന്‍ അവരെന്നെ കാത്തിരിക്കുമായിരുന്നു. ആ സ്ത്രീ എന്റെ ആരായിരുന്നു?,ആ മൂന്നു പെണ്മക്കള്‍ എന്റെ ആരായിരുന്നു?. എനിക്കൊരോര്‍മ്മയുമില്ല. പക്ഷെ ശമ്പളം കിട്ടുന്ന ദിവസം ഞാന്‍ അവരെ ഓര്‍ത്തു വല്ലാതെ സങ്കടപ്പെടും. അന്നവരുടെ കണ്ണില്‍ നിന്നൊരുപാടു കണ്ണീര്‍ ഒഴുകി എന്റെ ചോറ്റില്‍ വീഴും. പിന്നെ ഒന്നുമോര്‍ക്കാതെ, രണ്ടാമതൊന്നു ചിന്തിക്കാതെ, അമര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച നോട്ടുകള്‍ അവര്‍ക്കു നല്‍കും. അവരോടു തോന്നിയ വികാരമെന്തായിരുന്നു. ലൈംഗികചിന്തയണോ, ദയയാണോ, അതോ വിധേയത്വമോ തീര്‍ച്ചയില്ല. ഒന്നും എനിക്കറിയില്ല. ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ അത്ഭുതം തോന്നുന്നു.

ഇതൊക്കെ എനിക്കറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങള്‍.
പക്ഷെ ഇനിയുള്ളത്‌ എന്റെ ഉമ്മയും ഉമ്മയില്‍ നിന്നു ഭാര്യ കേട്ടതുമായ കാര്യങ്ങള്‍.

അഞ്ചു വര്‍ഷത്തോളം എന്നെക്കുറിച്ചു യാതൊരു വിവരവും പൈസയും കിട്ടാത്തതു കൊണ്ടാണു എന്റെ വീട്ടുകാര്‍ ആദ്യമായി ഏന്തീന്‍ മൊല്ലയുടെ അടുത്തു പോയതെത്രേ!

ഞാന്‍ കൈവിഷത്തിനടിമപ്പെട്ടു വെന്നും തിരിച്ചു കൊണ്ടു വരിക വിഷമം പിടിച്ചതാനെന്നും അയാള്‍ മഷിനോക്കി പറഞ്ഞെത്രേ,. തീവ്രമായ ആഭിചാരത്തിലൂടെ എന്നെ നൊസ്സനാക്കി മാത്രമേ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരാന്‍ പറ്റൂ എന്നയാള്‍ മുന്നറിയിപ്പു കൊടുത്തത്രേ!

എങ്ങനെയെങ്കിലും എനിക്കെന്റെ മകനെ തിരിച്ചു കിട്ടിയാല്‍ മതിയെന്നായി ഉമ്മ.

അതിന്നായി മൊല്ല, മന്ത്രം ചൊല്ലി ഊതിയ ഒരു മഴുക്കാമ്പ്‌ നല്‍കി. അതു പതുക്കെ ചൂടാക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. ഷിമോഗയില്‍ നിന്നു ഒരാള്‍ നാട്ടിലെത്താന്‍ എടുക്കുന്ന സമയം കണക്കു കൂട്ടി പതുക്കെ മാത്രമേ ചൂടാക്കാന്‍ പാടുള്ളൂ എന്നും ആള്‍ വന്നു കഴിഞ്ഞാല്‍ ഉടന്‍ തന്നെ അതു വെള്ളത്തിലിട്ടു തണുപ്പിക്കണമെന്നും, എത്തിയ ഉടന്‍ ആളെ പൂട്ടിയിടണമെന്നും മൊല്ല നിര്‍ദ്ദേശം നല്‍കി. അതിനു ശേഷമുള്ള ചികില്‍സ മൊല്ലയെ വിവരമറിയിച്ചതിനു ശേഷം അയാള്‍ നേരിട്ടു ചെയ്യാമെന്നും പറഞ്ഞത്രേ.

ഭ്രാന്തനായിട്ടാണു ഞാന്‍ ഷിമോഗയില്‍ നിന്നു നാട്ടിലെത്തിയതെന്നു സത്യം.
ബേക്കറിയിലെ കൗണ്ടരില്‍ നിന്നു കിട്ടിയ കാശു വാരിയെടുത്തു കണ്ട വാഹനത്തിനൊക്കെ കയറി നാട്ടിലെ വീട്ടിലെത്തുന്നതു വരെ ഭക്ഷണം പോലും കഴിക്കണമെന്നു തോന്നിയിരുന്നില്ല.
അതിനു മുന്‍പ്‌ കുറച്ചു പൈസ അഡ്വാന്‍സു ചോദിച്ചിട്ടും തരാത്ത മുതലാളിയുമായി വഴക്കായി അയാളെ പിടിച്ചു തള്ളിയപ്പോള്‍ അയാള്‍ ചെന്നു വീണതു ഉരുക്കുകൊണ്ടുള്ള പാക്കിംഗ്‌ മെഷീനില്‍. തല പൊട്ടിയോ ബോധം പോയോ എന്നൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ രക്ഷപ്പെടാന്‍ ശ്രമിച്ച എനിക്കന്നേരം എന്തു ഭ്രാന്താണെന്നറിയില്ലായിരുന്നു.

നട്ടപ്പാതിരക്കു വീട്ടില്‍ ചെന്നു കയറിയപ്പോള്‍ അപ്പോഴും ഉമ്മ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നെ സ്വീകരിച്ചൊരുമുറിയില്‍ കൂട്ടികൊണ്ടിരുത്തി ആ മുറി പുറത്തു നിന്നും സൂത്രത്തില്‍ പൂട്ടിയ ഉമ്മ നേരെ പോയതു അടുപ്പില്‍ നിന്നു ചുട്ടുപഴുത്ത്‌ മഴുത്തായയെടുത്തു വെള്ളത്തില്‍ മുക്കാനായിരുന്നു.
പെട്ടന്നു ഒരു ബാധ ഒഴിഞ്ഞെന്നപോലെ ഞാന്‍ തളര്‍ന്നു വീണു.

എന്റെ ബോധം തിരിച്ചു കിട്ടിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും ഷിമോഗയെക്കുറിച്ചും അവിടത്തെ നിരാലംബരായ നാലു മനുഷ്യരെക്കുറിച്ചും ഓര്‍ത്തു. എനിക്കവിടെ പോകാന്‍ തിടുക്കമായി. പക്ഷെ കരഞ്ഞു പറഞ്ഞിട്ടും ആരും വാതില്‍ തുറന്നു തന്നില്ല. വീണ്ടും ഞാന്‍ കരഞ്ഞു തളര്‍ന്നുറങ്ങിപ്പോയി.പൂജാമന്ത്രങ്ങളും കുന്തിരിക്കത്തിന്റെയും ചന്ദനത്തിരിയുടെയും മണവും അനുഭവിച്ചാണു മയക്കത്തില്‍ നിന്നുണര്‍ന്നത്‌. തൊട്ടു മുന്നില്‍ കര്‍മ്മം നടത്തുന്ന മൊല്ല. എന്റെ കൈകാലുകളില്‍ ബന്ധിച്ച ചങ്ങല.മാസങ്ങള്‍ നീണ്ടു നിന്ന ചികില്‍സ. ഞാന്‍ പൂര്‍വാ സ്ഥിതിയിലേക്കു മാറിയെന്നവര്‍ക്കു ബോധ്യമായി.

അപ്പോഴേക്കും ഞാന്‍ ഷിമോഗയിലെ പണിയെക്കുറിച്ചും അവിടത്തെ മനുഷ്യജീവികളെക്കുറിച്ചും ഏതാണ്ടു മറന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

എന്നില്‍ നിന്നു കൈവിഷത്തിന്റെ കെട്ടു വിട്ടുപോയി എന്നു പൂര്‍ണ്ണമായി ബോധ്യപ്പെട്ടപ്പോഴാണ്‌ നസീമയുമായുള്ള വിവാഹം നടത്തിയത്‌.നസീമാന്റെ ദുബൈയിലുള്ള സഹോദരന്റെ സഹായത്തോടെയാണു ഞാന്‍ ഗള്‍ഫില്‍ എത്തിയത്‌.

ഉമ്മയില്‍ നിന്നു ചൊരിഞ്ഞ ആഭിചാരകഥകളുടെ കടുത്ത ചായക്കൂട്ടുകള്‍ മനസ്സില്‍ പതിഞ്ഞതു കൊണ്ടാവണം നസീമാക്കു ഉമ്മയെക്കാള്‍ അന്ധവിശ്വാസങ്ങള്‍ കൂടുതലായിരുന്നു. അതിന്റെ പ്രകടോദാഹരണമായിരുന്നു നാട്ടില്‍ നിന്നു പുറപ്പെടുന്നദിവസം അരയില്‍ കെട്ടിത്തന്ന ഈ ഏലസ്സ്‌.

ഇന്നു റജബുമാസം 13 വ്യാഴാഴ്ചയാണ്‌.ദുബൈ പോലീസു എന്റെ ഏലസ്സു കുത്തിത്തുറന്ന നേരം. ഉച്ചതിരിഞ്ഞു 4 മണി. ഇനി വെള്ളിയാഴ്ച്ച പുലര്‍ച്ചെ നാലു മണി വരെ ചന്ദ്രമാസത്തിലെ തിഥിയാണ്‌. വെള്ളിയാഴ്ച്ചരാവു പ്രേതങ്ങള്‍ക്കും പ്രവാസികള്‍ക്കും പ്രിയപ്പെട്ട ദിവസം.

ഞാന്‍ അരയില്‍ നിന്നു ഏലസ്സു അഴിച്ചെടുത്തു. ഇന്നെങ്കിലും ഇതിന്റെ തടസ്സമില്ലതെ ഒന്നു സ്വതന്ത്രനാവണം. ശക്തിയില്ലാത്ത ഇതു ഇന്നു ശരീരത്തില്‍ കെട്ടിനടക്കുന്നതില്‍ കാര്യമില്ല. ഞാന്‍ അതു കട്ടിലിനു മീതെ ചുമരിലെ ആണിയില്‍ തൂക്കി. പ്രതിഷേധമെന്നോണം അതു ആ ആണിയില്‍ കിടന്നു അസ്വഭാവികതയോടെ പെന്‍ഡുലം കണക്കെ കുറേ നേരം ആടി.

ആട്ടം നിന്നപ്പോള്‍ എനിക്കിന്നു ബീച്ചില്‍ പോകണമെന്നു തോന്നി.സാധാരണ വ്യാഴാഴ്ച രാത്രി ഞാന്‍ ആ ബീച്ചില്‍ പോകാറില്ല. അന്നു അവിടം മുഴുവന്‍ ബീറടിക്കാന്‍ വരുന്ന താഴെക്കിടയിലെ തൊഴിലാളികളും കുറഞ്ഞ ശമ്പളത്തിനു ജോലി ചെയ്യുന്ന ശ്രീലങ്കന്‍ ഹൗസ്‌മേഡുകളും അവരുടെ കാമുകന്മാരും രാവേറെ ചെല്ലുന്നതു വരെ ആ കടപ്പുറത്തു നിറഞ്ഞിരിക്കും.

അത്യുഷ്ണം ബാക്കിയാക്കിയിട്ടു പോയ ചുടുബാഷ്പവും ജനക്കൂട്ടം ബാക്കിയാക്കിയിട്ടു പോയ നിശ്വാസവായുവും പൊട്ടിയ മദ്യക്കുപ്പികളും എന്നെ സാധാരണ വ്യാഴാഴ്ചകളില്‍ അങ്ങോട്ടു പോകാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കാറില്ല.

അരമണിക്കൂര്‍ നടക്കാനുള്ള ദൂരം വെറും പത്തുമിനിട്ടു കൊണ്ടു താണ്ടി ഞാനവിടെയെത്തി.സൂര്യന്‍ തിരക്കിട്ടു അസ്തമിക്കുകയാണ്‌. കടലലകള്‍ക്കു ചുടു ചോരയുടെ നിറം. ആള്‍ക്കൂട്ടം മിക്കവാറും പിരിഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു.

ഞാന് ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന ആ പാറക്കെട്ടിന്റെ മുകളിലിരുന്നു കടലിലേക്കു നോക്കി ഏറെ നേരമിരുന്നു.നേരം വളരെ വൈകിയിരിക്കുന്നു. എല്ലാവരും സ്ഥലം വിട്ടിരിക്കുന്നു. എനിക്കു എന്നിട്ടും പേടി തോന്നിയില്ല. വിജനമായ കടപ്പുറം പ്രതീക്ഷിച്ചാണു ഞാന്‍ അത്രനേരം അവിടെയെരുന്നതെന്നു തന്നെയെനിക്കു തോന്നി.

പെട്ടന്ന് ഞാനിരിക്കുന്ന പാറയുടെ മറുവശത്തു നിന്നും ഒരു പാടു സ്ത്രീകളുടെ അടക്കിപ്പിടിച്ച തേങ്ങലുകളും ഇടക്കിടക്കു വേദനപൂണ്ടെന്നപോലെയുള്ള അലറിക്കരച്ചിലുകളും എനിക്കു കേള്‍ക്കാനായി. ആകാശത്തില്‍ പൂര്‍ണ്ണചന്ദ്രനുണ്ട്‌.

ഞാന്‍ പതിയെ നടന്നു പാറക്കു മറുവശം ചെന്നു. അവിടെ ഒരു കാഴ്ച കണ്ടു ഞാന്‍ പേടിച്ചു വിറച്ചു. ആ പാറക്കു ഒരു ഗുഹയുള്ളതായും അതിന്റെ വശങ്ങള്‍ അസ്ഥികള്‍ പതിച്ചു മോടിപിടിപ്പിച്ചതായും ഗുഹയുടെ ഏറ്റവും അറ്റത്തു നിന്നും വരുന്ന തീവൃമായ പ്രകാശത്താല്‍ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന അനേകം മനുഷ്യ തലയോട്ടികള്‍ നിരന്നു കിടക്കുന്നതും ഞാന്‍ കണ്ടു.



എന്റെ കാലുകള്‍ എന്റെ നിയന്ത്രണത്തില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടു ആ ഗുഹാമുഖത്തേക്കു എന്നെ നയിക്കുകയാണ്‌. എന്റെ തലയും കൈകളും കഴിയുന്ന വിധം എതിര്‍ത്തു നോക്കുന്നുണ്ട്‌. പക്ഷെ എന്തു കാര്യം. കാലിനാണു മണ്ണിനെ തൊടാനാവുന്നത്‌. ഗുഹയിലെത്തി നടത്തം നിര്‍ത്തി. പിന്നെ കയ്യിന്റെ ഊഴമായി. അതു താഴെകിടക്കുന്ന ഒരു തലയോട്ടി കുനിഞ്ഞെടുത്തു വെണ്ണപോലെ മൃദുലം, കണ്ണാടി പോലെ മിനുസം.

എന്റെ കാലുകള്‍ തിരിഞ്ഞു നടക്കുകയാണ്‌.മണലിലെ പൊട്ടിയ കുപ്പിച്ചില്ലുകള്‍ തട്ടി എന്റെ പാദങ്ങളില്‍ നിന്നു ചോരയൊലിക്കുന്നതു ഞാന്‍ കൂസുന്നില്ല. റൂമിലെത്തിക്കഴിഞ്ഞാണു കറന്റില്ലെന്നു മനസ്സിലായത്‌.എമര്‍ജന്‍സി ലൈറ്റു തപ്പാന്‍ വിരലുകള്‍ നിവര്‍ത്തിയപ്പോഴാണു എന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നു ആ തലയോട്ടി കിടക്കയില്‍ വീണത്‌. ഞാന്‍ അതെടുത്തു മേശപ്പുറത്തു വെച്ചു. എമര്‍ജന്‍സി ലൈറ്റ്‌ സാധാരണ വെക്കുന്ന സ്ഥലത്തൊന്നും കണ്ടില്ല.
പെട്ടന്നാണു തലയോട്ടിയില്‍ നിന്നും പ്രകാശധാര വന്നു മുറിയെ വെളിച്ചത്തില്‍ കുളിപ്പിച്ചത്‌. ഇത്രക്കും പ്രകാശം ഈ മുറി നേരത്തെ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല.

ആണിയില്‍ തൂക്കിയ ഏലസ്സു വീണ്ടും പെന്‍ഡുലം പോലെ സ്വയം ആടാന്‍ തുടങ്ങി. ഫാനുപോലും ചലിക്കുന്നില്ല. എനിക്കത്ഭുതം തോന്നി.
ഞാന്‍ ടോയ്‌ലറ്റില്‍ പോയി അംഗശുദ്ധി വരുത്തി ഉറങ്ങാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുമായി തിരിച്ചു വന്നപ്പോള്‍ എന്റെ ലാപ്റ്റോപ്പ്‌ ഓണായി കിടക്കുന്നു.മേശപ്പുറത്തു ഞാന്‍ വെച്ച തലയോട്ടി ഒരു മൗസിനെപ്പോലെ എന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറിനെ സ്വയം നിയന്ത്രിക്കുന്നു. കഴ്‌സര്‍ ഇന്‍റ്റര്‍നെറ്റിലേക്കു കടന്നു ഒരു വെബ്‌സൈറ്റില്‍ ചെന്നു നില്‍ക്കുന്നു.ഞാന്‍ അടുത്തു വന്നു സ്ക്രീനില്‍ നോക്കി.എട്ടു വര്‍ഷം മുന്‍പു മിസ്സിംഗായ ഒരു ഫിലിപ്പിനോ യുവതിയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങളാണ്‌ ആ സൈറ്റില്‍ .ഞാന്‍ ആ വിവരങ്ങള്‍ മുഴുവന്‍ ക്ഷമയോടെ വായിച്ചു. ഫേവരേറ്റില്‍ സേവു ചെയ്യണമെന്നു കരുതിയതേയുള്ളൂ. അതു സംഭവിച്ചു.നേരം ഒരുപാടായിരിക്കുന്നു. ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ തീരെ തോന്നിയില്ല. ക്ഷീണം കാരണം എനിക്കുറക്കം വന്നു.അതോടേ ലാപ്റ്റോപ്പ്‌ ഷട്ട്ഡൗണാകുന്നതും അടക്കുന്നതും ഞാന്‍ കണ്ടു.



ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നപ്പോഴും ആണിയില്‍ തൂക്കിയ ഏലസ്സു കിടന്നാടുകയായിരുന്നു.
കിടന്നപ്പോള്‍ എന്നെ ചുമരിന്റെ വശത്തേക്കു തള്ളിനീക്കിയപോലെ എനിക്കു വേദനിച്ചു. ഞാന്‍ ചുമരിനോടു ചേര്‍ന്നു കിടന്നു. അപ്പോള്‍ ഏലസ്സിന്റെ കറക്കം 360 ഡിഗ്രിയായി. അതിലേക്കു നോക്കിക്കിടന്ന എനിക്കു തലകറങ്ങുന്നതു പോലെ തോന്നി. ഞാന്‍ മയക്കത്തിലേക്കു വീണു.
എന്റെ അരക്കെട്ടിലെന്തോ ഭാരം അനുഭവപ്പെട്ടു കൊണ്ടാണു ഞാന്‍ ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നത്‌.എല്ലാ ലൈറ്റുകളും പ്രകാശിക്കുന്നു. കിടന്നു കൊണ്ടു തന്നെ വാച്ചിലേക്കു നോക്കി നേരം നാലു മണി. താഴെ തറയില്‍ പൊട്ടിത്തകര്‍ന്ന തലയോട്ടിയുടെ നുറുങ്ങുകള്‍ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു .ആണിയിലെ ഏലസ്സവിടെ കണ്ടില്ല. അതെന്റെ അരയിലേക്കു വീണിരിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ ചാടി ഏണീറ്റു. ആദ്യമായി ഏലസ്സെടുത്തു അരയില്‍ ഭദ്രമായി കെട്ടി. വല്ലാത്തൊരാശ്വാസം. കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഇപ്പോള്‍ ബാറ്ററിയിലല്ല പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്‌. ഫേവറെറ്റു നോക്കി. ആ ലിങ്കവിടെ കാണുന്നില്ല. ഞാന്‍ കണ്ടതൊരു സ്വപ്നമായിരുന്നോ? ആയിരുന്നങ്കില്‍ ഈ പൊട്ടിപൊടിഞ്ഞ തലയോടെങ്ങനെ തറയില്‍ വന്നു?. എനിക്കൊരു പിടുത്തവും കിട്ടിയില്ല.
കൃത്യം 4.10നു പുലര്‍ച്ചെ നസീമയുടെ കാള്‍ വന്നു. ഹലോ എന്നു പറയാന്‍ എനിക്കു അവസരം കിട്ടുന്നതിന്നു മുന്‍പെ അവള്‍ പറഞ്ഞു
" രക്ഷപ്പെട്ടു അല്ലെ! ഞാന്‍ എല്ലാം കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു."

വ്യാഴാഴ്‌ച, സെപ്റ്റംബർ 21, 2006

മാലാഖയുടെ ചിറകിലൊതുങ്ങി സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്ക്‌.

നടുക്കിത്തിരി കള്ളി കൂടുതലുള്ള തൂവെള്ളത്തുണി മടക്കിക്കുത്തി, അകത്തു പച്ച സില്‍ക്കു തുണിയുള്ള ഒരു വലിയ സിംഗപ്പൂര്‍ കുടയും ചൂടി, ക്ലീന്‍ ഷേവു ചെയ്‌ത മീശയും ഒസ്സാന്‍ കുഞ്ഞാലിയെ കൊണ്ട്‌ ഒന്നരാടം അരയിഞ്ചില്‍ ട്രിം ചെയ്യിച്ച താടിയുള്ള ഒരു മുഖവുമായാല്‍ എന്റെ ഗജവീരനുപ്പയായി. ആ ഉറച്ച ഉടലിനകത്തു കരിമ്പാറ പോലൊരു കരള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു സങ്കല്‍പ്പിക്കാനായാല്‍ അതെ അതു തന്നെയാണെന്റെ ഉപ്പ.
ആ നിഷ്‌ക്കണ്ടകനായ ഉപ്പയാണെന്റെ ഈ പ്രണയ കഥയിലെ വില്ലന്‍.

കഥയിലെ ഭീരുവായ നായകന്‍  ഞാന്‍ തന്നെ. (നായകനെന്നു വിളിക്കാനര്‍ഹതയില്ല)

പക്ഷെ കഥാന്ത്യത്തില്‍ നിങ്ങളാണ്‌ നായികയെ കണ്ടെത്തേണ്ടത്‌. ഞാന്‍ രണ്ടു ചോയ്‌സ്‌ വെക്കുന്നു. ഹരികൃഷ്‌ണന്‍സിലെ ക്ലൈമാക്‌സു പോലെ.

ടി.വി. സീരിയലിലെ നായിക കരയുമ്പോള്‍ കൂടെ കരയുന്ന രണ്ട്‌ പെങ്ങന്മാരെനിക്കുണ്ട്‌.
 അവരാണ്‌ എന്റെ കഥയിലെ സ്വഭാവ നടികള്‍. (കുത്താന്‍ വന്ന പശുവിനെ പേടിച്ചോടി പൊട്ടക്കിണറ്റില്‍ വീണപ്പോഴും, കുളിച്ചോണ്ടിരുന്നപ്പോ മഹറുമാലയറ്റു പുഴയില്‍ വീണപ്പോഴും അവര്‍ ഇത്ര സങ്കടത്തോടെ കരയുന്നതു ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല). വീട്ടു പണികളൊക്കെ സീരിയലിനിടക്കുള്ള പരസ്യസമയത്തിനിടക്കു അഡ്‌ജസ്‌റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നതില്‍ നല്ല ടൈമിംഗ്‌ പാലിക്കുന്ന ഉത്തമ മലയാളി മങ്കകളാണു രണ്ടാളും. അവര്‍ക്കിടയിലേക്കാണ്‌ എന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഒരു പെണ്‍കുട്ടി എന്റെ വീട്ടിലൂടെ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്കു രണ്ടാമതായി വന്നത്‌. (ഷീ വാസ്‌ ലീഗല്‍)

അതിന്നു മുമ്പൊരു പെണ്‍കുട്ടിയുമായി ഞാന്‍ ഗാഢമായ പ്രണയത്തിലായിരുന്നു. പരിശുദ്ധ പ്രേമം.
ലഹരി പോലെ കൗമാരം സിരകളെ ത്രസിപ്പിക്കുന്ന കാമ്പസ്‌ കാലത്ത്‌, മീര്‍തക്‌ മീറിന്റെയും, ഗാലിബിന്റെയും പ്രേമാതുരമായ ഉര്‍ദുഗാനങ്ങള്‍ പാടി ഞാന്‍ വിളിക്കാതെ തന്നെ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്കു കടന്നു വരാന്‍ തയ്യാറായി.

എങ്കിലും വീട്ടിനകത്തേക്കു കാലെടുത്തു വെക്കാന്‍ എന്റെ ഗജവീരനുപ്പ സമ്മതിച്ചില്ല. കാരണം. (ഷീ വാസ്‌ റീഗല്‍), അവളുടെ തന്ത നാട്ടിലെ എണ്ണം പറഞ്ഞ മദ്യപാനി.
ഉരുവിനു വന്നു, കോര്‍ഫക്കാന്‍ കടല്‍തീരത്തു നീന്തിക്കയറി, കടല്‍മീന്‍ കയറ്റുമതിയിലൂടെ കോടീശ്വരനായി മാറിയ അയാള്‍ ഇപ്പോള്‍ കുടിയിലൂടെയും കൂട്ടുകെട്ടിലൂടെയും ലക്ഷാധിപതിയായി താഴ്‌ന്നിരിക്കുന്നു. സമ്പത്തിത്തിരി ഇടിഞ്ഞാലും അഹങ്കാരത്തിനു യാതൊരു കുറവുമില്ല.

അയാളുമായി വാക്കോള്ളിപ്പാടത്തെ ഞങ്ങളുടെ ഇരുപ്പൂ വിളയുന്ന രണ്ടേക്ര ഇരുപത്തിനാലു സെന്റ്‌ പാടത്തിനോടു ചേര്‍ന്ന മൂന്നടി വീതിയും മുപ്പത്താറടി നീളവുമുള്ള ഒരു കൈത്തോടിനു വേണ്ടിയുള്ള നിയമയുദ്ധം ഞങ്ങളുടെ വീടുകളെ കടുത്ത ശത്രുതയിലുമാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഞാനിറങ്ങാത്തതിനാല്‍ ആ നിയമയുദ്ധം മൂന്നാം തലമുറയിലെക്കു കടന്നില്ലെങ്കിലും ആ കേസ്സു കാരണം തരിശായി കിടക്കുന്ന ആ പാടത്തു വിളയെടുക്കാതെയായിട്ടു വര്‍ഷങ്ങളായി.

എന്റെ ഉപ്പാന്റെ കേസ്സുകള്‍ വാദിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതു മുതലാണ്‌ ധര്‍മ്മരാജന്‍ വക്കീലിന്റെ വീട്ടില്‍ ഗ്രാനൈറ്റ്‌ പതിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്‌. ആ കേസ്സിതു വരെ തീര്‍പ്പായിട്ടില്ല. ഒന്നിനുപിന്നെ മറ്റൊന്നായി കേസ്സുകള്‍ പലതുണ്ട്‌. കേസ്സു കൈത്തോടിന്റെതാണെങ്കിലും കാര്യം ദുരഭിമാനത്തിന്റെയായിരുന്നു.
ആ കേസ്സു കെട്ടുകള്‍ക്കിടയിലേക്കു ഇനിയൊന്നു കൂടി തിരുകിക്കയറ്റണ്ടാ എന്നു കരുതീട്ടല്ല ഞാന്‍ ഷാഹിറയെ തഴഞ്ഞു സാബിയെ വധുവാക്കിയത്‌.

Photobucket - Video and Image Hosting

അതൊരു കഥയാണ്‌.
ഞാന്‍ ഇതുവരെ എഴുതാത്ത കഥ.

"കാത്തിരിക്കണം മരണം വരെയെന്നു" ഷാഹിറയില്‍ നിന്നു വാക്കു വാങ്ങിപ്പോയി, ഗള്‍ഫീന്നിത്തിരി കാശൊക്കെയുണ്ടാക്കി കല്യാണക്കമ്പവുമായി നാട്ടില്‍ വന്നപ്പോള്‍  എന്നെ സുഖിപ്പിക്കാൻ സീരിയലു നിത്യം കാണുന്ന പെങ്ങന്മാര്‍ ഒരു പ്രണയ സീരിയല്‍ ചില്ലിലല്ലാതെ കാണാലോ എന്ന ഉത്‌സാഹത്തില്‍ സീരിയലുകളിലെ സ്വഭാവ നടികളെക്കൂട്ടു കതകിന്നോരം നിന്നു ഉപ്പാന്റെ അന്തര്‍ഗ്ഗതമറിയാന്‍ ചോദിച്ചു.

"  ഓന്റെ മനസ്സിലുള്ളതെന്താണെന്നറിയണ്ടെ?"

"ഓന്റെ മനസ്സിലുള്ളതു പുറത്തു ചാടിയാല്‍ അവന്റെ പെട്ടി ഞാന്‍ ചോര്‍ത്തി കൊടലു ഞാന്‍ വലിച്ചു പുറത്തിടും".
 (ആമാശയത്തിനു ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ കൊളോക്കലായി പെട്ടിയെന്നു പറയും).
"ഓളെക്കൊന്നു ഞാൻ കടലുണ്ടീ താഴ്‌ത്തും. രണ്ടിനും കൂടി നിക്ക്‌ ധര്‍മ്മരാജനു ഒരൊറ്റ പേപ്പറൊപ്പിട്ടാമ്മതി".

(ആരോ ഒറ്റു കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. വക്കീലു തന്നെയാവും. കാരണം അയാള്‍ക്കു ഞാന്‍ ഷാര്‍ജയില്‍ നിന്നൊരു തുറന്ന കത്തെഴുതിയിരുന്നു)
പെങ്ങമ്മാരു രണ്ടും അവസരവാദികൾ!,  പേടിച്ചു കളം മാറ്റിച്ചവിട്ടി. അതിനു കാരണം വേറെയുമുണ്ട്‌. ഉപ്പ വില്‍പത്രമെഴുതുന്ന കാര്യം വക്കീലുമായി സംസാരിക്കുന്നതവര്‍ ഒളിഞ്ഞു കേട്ടിരിക്കുന്നു.
സീരിയലു വേറെ ജീവിതം വേറേ.
അവര്‍ എന്റെ അടുത്തു വന്നു പറഞ്ഞു.

"ഇക്കാ നിങ്ങളു പരസ്‌പരം മറന്നോളി, അല്ലങ്കില്‍ വടെ ഒരു യുദ്ധം നടക്കും".

ഞാന്‍ ആണയിട്ടു പറഞ്ഞു.

" ഓളെയല്ലാതെ നിക്കിനി നിക്കാഹു വേണ്ട. ഞാന്‍ തിരിച്ചു പോകുകയാണ്‌".

"ഓന്‍ ഇപ്രാവശ്യം ഞാന്‍ പറഞ്ഞ പെണ്ണിനെ കെട്ടാതെ തിരിച്ചു പോയാ ഓന്റെ ആ പറഞ്ഞ കൂത്തിച്ചിന്റെ ഒടലു, അതു കബറടക്കാന്‍ പോലും ബാക്കി കാണുലാന്ന്‌ ഓനോട്‌ പറഞ്ഞാളാ? "

ഉപ്പാന്റെ അവസാന വാക്ക്‌ ഞാന്‍ മാളികപ്പുറത്തു വരെ കേട്ടു.

ഉപ്പ  മര്‍മ്മത്തിലാണ്‌ കുത്തിയത്‌, ഒന്നു പിടയാന്‍ പോലുമാവില്ല.

പ്രിയപ്പെട്ടവള്‍ വേദനിക്കാതിരിക്കാന്‍ പ്രാണന്‍ നല്‍കാന്‍ മടിക്കാത്തവരാണ്‌ എന്റെ തറവട്ടിലെ ആണുങ്ങള്‍.


ഉപ്പ വെറും വാക്കു പറയില്ല. പറഞ്ഞതു ചെയ്യാതിരുന്നിട്ടും ഇല്ല.
 വല്ലുമ്മാനെ കെട്ടികൊണ്ടു വന്ന കാലത്ത്‌ അവര്‍ കുളിക്കാന്‍ പുഴയില്‍ പോകുമ്പോള്‍ ശല്യപ്പെടുത്തിയിരുന്ന ഒരുത്തനെ പിന്നെ എന്നെന്നേക്കുമായി കാണാതായതിന്നു പിന്നില്‍ വല്ല്യുപ്പയുണ്ടെന്ന്‌ നാട്ടുകാരില്‍ ചിലരൊക്കെ പറഞ്ഞു ഞാനും കേട്ടിട്ടുണ്ട്‌. പലരും ആ ചെമന്ന കുന്നിളക്കി മറിച്ചിട്ടും ഒരു തെളിവും കീട്ടിയിട്ടില്ലന്നു മാത്രം. ആ വല്ല്യുപ്പാന്റെ മോനാ എന്റെയുപ്പ. തിളക്കുന്ന ചോര ഞെരമ്പിലും, വെട്ടിയാല്‍ പിന്നെ ഒരു ജന്മം മുറിവുണങ്ങാത്ത മലപ്പുറം കത്തി അരയിലും കാണുമെപ്പോഴും.

കല്യാണമെന്നാല്‍ പെണ്ണു കെട്ടല്‍ ആണെങ്കില്‍ അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ എന്നെ സംബന്ധിച്ചതു ഒരു പെണ്ണുമായി കെട്ടിയിടലു തന്നെയയിരുന്നു.

കല്യാണത്തെ കുറിച്ചു എനിക്കു ഒരുപാടു സങ്കല്‍പ്പങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാനും ഷാഹിറയും ഒരുമിച്ചു നെയ്‌തു കൂട്ടിയത്‌. കാമ്പസിന്റെ പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്തു നിറയെ പൂത്ത ഗുല്‍മോഹറിന്റെ തണലിലിരുന്നു ക്ലാസ്സില്ലാത്ത ദിവസങ്ങളില്‍ ഘട്ടം ഘട്ടമായി തയ്‌ച്ചെടുത്തവ.

അതെല്ലാം തകര്‍ത്ത കല്യാണമായിരുന്നു എന്റെത്‌. പെണ്ണുകാണല്‍ ചടങ്ങ്‌ എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അതു ആണിനെ കാണിക്കല്‍ ചടങ്ങായിരുന്നു. ഇടതും വലതും ഉപ്പ നിയോഗിച്ച, ഞാന്‍ ഇതുവരെ മിണ്ടിയട്ടില്ലാത്ത "എന്റെ കൂട്ടുകാരെന്നു ലേബലിട്ട ഉപ്പാന്റെ കരുത്തന്മാരായ ഗുണ്ടകള്‍."
സാബിറയുമായി സ്വകാര്യമായി ഒരു മിനിറ്റു സംസാരിക്കണമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഇരുവശത്തുമിരിക്കുന്ന മല്ലന്മാര്‍ കണ്ണുരുട്ടി പറഞ്ഞു "അതോന്നും വേണ്ടാ.."
സാബിറ തന്ന എനിക്കുള്ള ജ്യൂസ്‌ തിരിച്ചതുപോലെ വെച്ചപ്പോള്‍ അതും പകുത്തു കുടിക്കുകയായിരുന്നു മല്ലന്മാര്‍. കിട്ടിയ തക്കത്തിനു മൂത്ര മൊഴിക്കാന്‍ ഇടം തേടിയപ്പോള്‍ ഭാവി മരുമകനെ അപമാനിക്കതെ വീട്ടിനകത്തെ ടോയിലെറ്റു തന്നെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു തന്നു അമ്മോശന്‍.
അകത്തു കടന്ന ഞാന്‍ ടോയിലറ്റിന്റെ വാതിലുമുഴുവനടക്കാതെ പുറത്തു സാബിറയുടെ ഒരു സാന്നിധ്യത്തിനായി കാത്തു നിന്നു.
തനിച്ചു കിട്ടിയ സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ പെട്ടന്നു വാതില്‍ തുറന്നു വന്നു അവളൊടു പറഞ്ഞു.

" എന്നെ ഇഷ്‌ട്ടപെട്ടിട്ടില്ലന്നു പറഞ്ഞിട്ടീ കല്യാണം നീ മുടക്കണം."
മൂത്രമെഴിക്കാന്‍ പോയ ഞാന്‍ വൈകുന്നതു കണ്ട്‌ പൊല്ലാപ്പാവുമോ എന്നു കരുതി മല്ലന്മാര്‍ അകത്തേക്ക്‌ കടക്കുന്നതിന്നു തൊട്ടു മുന്‍പ്‌ ഞാന്‍ പുറത്തു കടന്നു. എന്നിട്ടും രണ്ടാളും തറപ്പിച്ചൊരു നോട്ടം.
നിക്കാഹു ദിവസത്തിന്റെ തലേന്നു വരെ കല്ല്യാണം മുടങ്ങിക്കിട്ടുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെയിരുന്നു.
ഷാഹിറയെ കാണാന്‍ കൊതിച്ചു. മുന്‍പു കാണാറുണ്ടായിരുന്നിടങ്ങളിലെല്ലാം വെറുതെ കറങ്ങി നടന്നു. അവസാനം മനസ്സിലായി അവളെ ബാംഗ്ലൂരിലെ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിലേക്കു മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. അമ്മാവന്റെ മകനുമായുള്ള കല്ല്യാണം അവള്‍ എനിക്കുവേണ്ടി ത്യജിച്ചതായിരുന്നു.
അവസാനം നിക്കാഹു ദിനം വന്നു. എന്റെ ഉപ്പ എന്നെ ഒരു തുകക്കു വിറ്റിരിക്കുന്നു. സംഖ്യ പോലും എനിക്കറിയില്ല.
"എന്റെ മകള്‍ സാബിറ എന്നവളെ പത്തരപ്പവന്‍ സ്വര്‍ണ്ണ മാല മഹ്‌റിനു പകരം നിനക്കിണയാക്കി തന്നു, നിനക്കു വധുവാക്കി തന്നു" എന്നു അമ്മോശനെ കൊണ്ട്‌ ഖാസി പറയിച്ചപ്പോള്‍ "അതു ഞാന്‍ സ്വീകരിച്ചു, പൊരുത്തപ്പെട്ടു" എന്നു മറുവാക്കുരിയാടുന്നതിന്നു തൊട്ടു മുന്‍പു വരെ കടലുണ്ടിപ്പുഴയിലൂടെ ഒഴുകി നീങ്ങുന്ന ഒരു ജീര്‍ണ്ണിച്ചു വീര്‍ത്ത മയ്യത്തിനു എന്റെ പ്രാണ സഖിയുടെ മുഖമായിരുന്നു.

ഞാന്‍ ജീവച്‌ഛവമായി പങ്കെടുത്ത എന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു.
എന്റെ വാക്കിനു പുല്ലുവില കല്‍പ്പിക്കാത്ത നവവധു പാലുമായി മണിയറയില്‍ വന്നു കയറിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഉറക്കം നടിച്ചു തിരിഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു. എനിക്കന്നുറങ്ങാനോക്കുമായിരുന്നില്ലങ്കിലും..
അവളോടൊന്നിരിക്കാന്‍ പോലും ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ല. രാത്രിയുടെ അന്ത്യയാമത്തിലെപ്പെഴോ ഞാനൊന്നു കണ്ണു ചിമ്മിയേന്നു തോന്നുന്നു.
പുലര്‍ച്ചെ പഴയ പാല്‍ വാഷ്‌ബേസിനിലൊഴിച്ചു ഗ്ലാസ്സ്‌ കഴുകുന്ന ഒച്ച കേട്ടാണ്‌ ഞാന്‍ എണീറ്റത്‌. അവള്‍ തീരെ കിടന്നില്ലന്നു തോന്നുന്നു. ഡബിള്‍കോട്ടിന്റെ പകുതി ഭാഗം ഇപ്പോഴും ഒരു ചുളിവുമില്ലാതെയിരിക്കുന്നു.
എനിക്കു കുറ്റബോധമൊന്നും തോന്നിയില്ല.
എഴുന്നേറ്റു ടീഷര്‍ട്ടിട്ടു പുറത്തിറങ്ങാന്‍ നേരം, തണുത്തു നേര്‍ത്ത നാലു വിരലുകള്‍ കൊണ്ടു പേടിയോടെ എന്റെ കൈതണ്ടയില്‍ പതിയെ സ്‌പര്‍ശിച്ചു കൊണ്ടവള്‍ പറഞ്ഞു.

"എനിക്കുവേണ്ടി ഇന്നൊന്നു കുളിച്ചിട്ടേ താഴെയിറങ്ങാവൂ. അതുമാത്രം മതി".

എനിക്കു കലി വന്നു

" നീ പണ്ടാരടങ്ങുന്നതിന്നു മുന്‍പും ഞാന്‍ സുബ്ബ്‌ഹിക്കു മുന്‍പ്‌ എണീറ്റ്‌ കുളിക്കാറുണ്ട്‌".

വാക്കുകള്‍ വായില്‍ നിന്നു തെറിച്ചു പോയതിന്ന്‌ ശേഷമാണ്‌ അവക്ക്‌ വല്ലാത്തോരര്‍ത്ഥം കൂടിയുണ്ടെന്നും അതെന്റെ ഇമേജിനെ ബാധിക്കുന്നതാണെന്നും, അതു വേണ്ടിയില്ലായിരുന്നെന്നും മറുചിന്ത വന്നത്‌.

എങ്കിലും കുളിച്ചു "ഡോവു" സോപ്പിന്റെ മണവുമായാണ്‌ ഞാന്‍ താഴെയിറങ്ങിയത്‌.

ഉമ്മയും പെങ്ങന്മാരും എന്തൊക്കെയോ പൊട്ടിത്തെറികള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട്‌ സാബിറയുടെ ഇറക്കം കാത്ത്‌ കോണിപ്പടികളിലെ ഒച്ചക്കായ്‌ കാതോര്‍ത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.

ഞാന്‍ അന്നേരം പൂമുഖത്താരാണുള്ളതെന്നു പോലും നോക്കാതെ പബ്ലിക്‌ ലൈബ്രറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. മനസു പ്രക്ഷുബ്‌ധമാകുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ മാധവിക്കുട്ടിയുടെ ഒരു കഥ വായിക്കും അല്ലങ്കില്‍ ഒ.എന്‍.വി.യുടെ ഒരു പാട്ടു കേള്‍ക്കും, ഇതാണു പതിവ്‌. പക്ഷെ അന്നു ഞാന്‍ എടുത്തത്‌ വിലാസിനിയുടെ ഊഞ്ഞാല്‍. എനിക്കു കുറെ നേരം കളയാനുണ്ടായിരുന്നു.

ഉച്ചക്കുണ്ണാന്‍  വൈകി വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ എന്നെ കാണാത്തതിന്റെ പരിഭവം എല്ലാര്‍ക്കും ഉണ്ടായിരുന്നങ്കിലും പേടിച്ചാരും ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.

സാബിറ വളരെ സ്‌മാര്‍ട്ടായി കാര്യങ്ങളില്‍ ഇടപെട്ടു തുടങ്ങി. ഒരോറ്റ ദിവസത്തിനകം അവള്‍ ഈ വീട്ടിലെ ഒരംഗമായി ലയിച്ചു ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. എന്റെ പ്രതികരണം അവളില്‍ ഒരു വികാരവും സൃഷ്‌ടിക്കാത്തതില്‍ ഞാന്‍ അസ്വസ്‌ഥനായി.
ഞങ്ങള്‍ കിടന്നുറങ്ങുന്നതു ഒരേ മുറിയില്‍. പക്ഷെ മനസ്സു കെട്ടിയുയര്‍ത്തിയ ഒരു വന്മതിലിനപ്പുറത്തുമിപ്പുറത്തുമായി. ഒരു മാസത്തിനുള്ളില്‍ ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ മിണ്ടിയത്‌ മൂന്നോ നാലോ വാക്കുകള്‍. അതും മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്‍പില്‍ വെച്ച്‌. ആരെയൊക്കെയോ ബോധിപ്പിക്കാന്‍.

പുത്തനച്ചി പുരപ്പുറം തൂക്കും എന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ട്‌, പക്ഷെ അട്ടം തൂക്കുമെന്ന്‌ ഒരു പഴചൊല്ലാശാനും ചൊല്ലിയിട്ടില്ല. പക്ഷെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഒരുമാസം തികഞ്ഞില്ല അവള്‍ വീട്ടിന്റെ തട്ടിന്‍പുറത്തേക്കു മുളം കോണി വെച്ചു കേറി. അവിടം ഒരു ശുദ്ധികലശം നടത്തി!.
അവളുടെ ഈ ശുദ്ധികലശം വീട്ടിലുള്ളവരില്‍ വിവിധ പ്രതികരണങ്ങളാണുളവാക്കിയത്‌.

എന്റെ ഉപ്പ കരുതിയതു രണ്ടു മൂന്നു മാസം മുന്‍പു കാണാതായ ഒരു ബാറ്റ ഷൂസിനെക്കുറിച്ചു നോസ്‌ടാള്‍ജിയയോടെ പറഞ്ഞതു മരുമോളു കേട്ടിട്ടു ബഹുമാനവും അനുസരണയും തലക്കു കേറി, കുന്തം പോയാല്‍ കുടത്തില്‍ തപ്പീട്ടാണെങ്കിലും കണ്ടു പിടിക്കാനുള്ള ശ്രമമാണാണെന്നാണ്‌. അറ്റം കൂര്‍ത്ത ആ ഷൂ ഉപ്പാന്റെ ട്രേഡ്‌ മാര്‍ക്കായിരുന്നു.
ചെമ്മീനിലെ പരീക്കുട്ടി വെക്കുന്ന പോലെ ഷര്‍ട്ടിന്റെ കോളറിനു പിന്നില്‍ ടവ്വല്‍ മടക്കിവെച്ച്‌ കുട നിവര്‍ത്തി കള്ളിത്തുണി മടക്കിക്കുത്തി ബാറ്റാ ഷൂവിനകത്തു കയറി ഉപ്പ അങ്ങാടിയിലേക്കിറങ്ങിയാല്‍, ഒരു ചട്ടി തീറ്റ സാധനങ്ങളുമായി ടി.വിക്കു മുന്‍പില്‍ കുറ്റിയടിക്കാറുള്ള രണ്ടു പെങ്ങന്മാരു കരുതിയതു അവരുടെ വിശ്വ പ്രശസ്‌തമായ അലസതയെ ചാര്‍ലി ചാപ്‌ളിന്‍ സ്‌റ്റെയിലില്‍ കേവലമായ ഡയലോഗു കൊണ്ട്‌ ആക്ഷേപഹാസ്യത്തിലൂടെ അപമാനിക്കാനാണ്‌ സാബിറ ഇതു ചെയ്‌തതെന്നാണ്‌.
അവള്‍ അട്ടത്തു നിന്നും എന്തൊക്കെയോ ശേഖരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു മുഖഭാവം കൊണ്ടു ഞാന്‍ അനുമാനിച്ചു. ഞാനൊന്നും അനേഷിക്കാന്‍ പോയില്ല. ഷാഹിറ എനിക്കയച്ച കത്തുകള്‍ ഞാനൊരു പെട്ടിയിലിട്ടു അട്ടത്തിട്ടിരുന്നു..
കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഭാര്യാവീട്ടില്‍ രാപ്പാര്‍ക്കണം എന്ന ഒരു ചടങ്ങുണ്ട്‌. കഴിഞ്ഞ ഒരുമാസമായി ഞാനതില്‍ നിന്നു ഒഴിഞ്ഞു മാറുകയായിരുന്നു.
പക്ഷെ ഉപ്പാന്റെ സുഗ്രീവാജ്‌ഞ്ഞ വന്നപ്പോള്‍ പിടിച്ചു നില്‍ക്കാനായില്ല.
ഒരു രാവും പകലും അവിടെ താമസിക്കണം. അലോചിച്ചു ഞാന്‍ ഉരുകുകയായിരുന്നു.
തികച്ചും ഒരന്യനായി ഞാന്‍ സാബിയുടെ വീട്ടില്‍ എരിപിരികൊണ്ടു.
എന്നാല്‍ സാബിറ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മുഖത്തു നവവധുവിന്റെ നാണത്തോടെ സ്വന്തം വീട്ടില്‍ ഓടി നടന്നു.
എനിക്കു മനസ്സിലാക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ഒരു പ്രഹേളികയായി അവള്‍ മാറുകയായിരുന്നു.

ബന്ധുക്കള്‍ക്കിടയില്‍ പെട്ടു അസ്വസ്‌ഥനാവുന്ന എന്റെ അവസ്‌ഥ മനസ്സിലാക്കി അവള്‍ എന്നെ വിളിച്ചു. മുകളില്‍ അവളുടെ മുറിയുടെ സ്വകാര്യത തുറന്നു തന്നു.
ഇവിടെ ഇരുന്നോളൂ, ആരും ശല്യപ്പെടുത്താന്‍ വരാതെ ഞാന്‍ നോക്കാം. ആവശ്യത്തിനു പുസ്‌തകങ്ങളുണ്ട്‌ ഷെല്‍ഫില്‍. ഇഷ്‌ടമുള്ളതു തെരഞ്ഞെടുത്തു വായിച്ചോളൂ.
അവള്‍ താക്കോല്‍ മേശപ്പുറത്തു വെച്ചു. വാതിലടച്ചു ഗോവണിയിറങ്ങിപ്പോയി.
ഞാന്‍ ആശ്വാസത്തോടെ നിശ്വാസമുതിര്‍ത്തു. ആദ്യമായി അവളോട്‌ ഇഷ്‌ടം തോന്നി.
ഞാന്‍ ഷെല്‍ഫില്‍ നോക്കി. സി.രാധാകൃഷന്‍, സക്കരിയ, മലയാറ്റൂര്‍, മാധവിക്കുട്ടി, എം.ടി, ടി.പത്‌മനാഭന്‍, ഒ.വി.വിജയന്‍,ഹരികുമാര്‍,സി.വി ശ്രീരാമന്‍, റോസ്‌മേരി, മാനസി, അഷിത, ഗ്രേസി, സാറാജോസഫ്‌ തുടങ്ങി എല്ലാം ഞാന്‍ ഏറ്റം ഇഷ്‌ടപ്പെടുന്ന എഴുത്തുകാര്‍ തന്നെ.
എന്റെ പകയുടെ ഭിത്തി ദുര്‍ബലമാകുന്നുവോ?
ഷെല്‍ഫിന്റെ താഴെ തട്ടില്‍ ഒരു പഴയ ആല്‍ബം. വെറുതെ മറിച്ചു. നല്ല രീതിയില്‍ സെറ്റ്‌ ചെയ്‌തിരിക്കുന്നു. കൈക്കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോള്‍ മുതല്‍ കല്യാണം വരേയുള്ള അവളുടെ ഫോട്ടോകള്‍ അതേക്രമത്തില്‍ വെച്ചതു വല്ലാത്തൊരു കൗതുകമായി.
ഭിത്തിക്കു വീണ്ടും,വീണ്ടും ബലക്ഷയം സംഭവിക്കുന്നുവോ?.
ആല്‍ബം മറിക്കുമ്പോള്‍ പ്രീഡിഗ്രി പഠനകാലത്തെ ഏറെ ചിത്രങ്ങള്‍. എല്ലാം കളര്‍ഫുള്‍ കാമ്പസ്‌ ചിത്രങ്ങള്‍, അതു വെറുതെ മറിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ ഒരു ചിത്രം ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ തന്നെ കണ്ണില്‍ കുത്തി. സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോള്‍ ഹൃദയം പടപടാന്നടിച്ചു.
മൂന്നു പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഒന്നിച്ചെടുത്ത സ്‌റ്റുഡിയോ ഫോട്ടോവില്‍ ഒന്നെന്റെ 'പ്രണയം' ഷാഹിറ (കവയത്രി), മറ്റൊന്ന്‌ എന്റെ 'പരിണയം' സാബിറ (ക്ഷമയുള്ളവള്‍) .

ജ്യൂസും കൊണ്ട്‌ സാബിറ മുറിയില്‍ വന്നു കയറുന്നതുവരെ ഞാന്‍ ആ ഫോട്ടോവില്‍ നോക്കിയിരിപ്പായിരുന്നു. അവരു രണ്ടു പേരും ചേര്‍ന്ന അനേകം ഫോട്ടോകളുണ്ട്‌.
അവര്‍ തമ്മില്‍ വളരെ അടുപ്പമുണ്ടെന്നു ഞാന്‍ ഊഹിച്ചു.
ഞാന്‍ ഷാഹിറയുടെ ഫോട്ടോവില്‍ തെട്ടു ചോദിച്ചു.
" ഇവള്‍ ?"
സാബിറ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു.
"Are you comfort enough for a nice open-up?"

ഇടക്കുള്ള ഭിത്തി ഇടിഞ്ഞു വീഴാന്‍ തക്കവിധം കിടുങ്ങാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ ഇംഗ്ലീഷില്‍ തന്നെ ചോദിച്ചു
"What is your education?"
By academic I have PG in English Literature, But by Heart and its Art I can't reach to you

"how you know about my Heart?"
ഉത്തരമായി അവള്‍ ഷെല്‍ഫു തുറന്നൊരു ഫയലെടുത്തു തന്നു.
ഞാന്‍ ഫയല്‍ തുറന്നു. എനിക്കു വിശ്വസിക്കാനായില്ല. ഞാന്‍ പലപ്പോഴായി ഷാഹിറക്കെഴുതിയ പ്രേമലേഖനങ്ങള്‍. ഡേറ്റു ക്രമത്തിനു ഫയലു ചെയ്‌തിരിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ അന്നേരം സാനിറ്റിക്കും ഇന്‍സാനിറ്റിക്കും ഇടയിലെ നൂല്‍പ്പാലത്തിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്നു. ദുരൂഹതകള്‍ എന്നെ ഭ്രാന്തനാക്കാന്‍ അധികസമയമെടുക്കില്ലന്നു എനിക്കു തോന്നി.
എന്റെ ആകാംക്ഷക്കറുതി വരുത്തികൊണ്ടവള്‍ തുടര്‍ന്നു.

ഇവള്‍ എന്റെയും പ്രിയ കൂട്ടുകാരി "ഷാഹിറ"
നിങ്ങളെന്നെ പെണ്ണുകാണാന്‍ വന്നതിന്റെ തലേന്ന്‌ ഞങ്ങള്‍ കണ്ടിരുന്നു. ദീര്‍ഘമായി സംസാരിച്ചിരുന്നു.

ഇരുമ്പുഴിയില്‍ നിന്നു നിങ്ങളുടെ കല്ല്യാണാലോചന വന്നപ്പോള്‍ അന്വേഷിക്കാന്‍ ആദ്യം ഓര്‍മ്മ വന്നതു ഇരുമ്പുഴിയിലെ എന്റെ ഈ പ്രിയപ്പെട്ട പ്രീഡിഗ്രി കൂട്ടുകാരിയെയാണ്‌.
നമ്പരു കണ്ടു പിടിച്ച്‌ വീട്ടില്‍ വിളിച്ചപ്പോള്‍ അവളെ കിട്ടി. വരന്റെ പേരും ഉപ്പാന്റെ പേരും വീട്ടുപേരും പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഫോണിനപ്പുറത്തു നിന്നും ഒരു തേങ്ങലു മാത്രം കേട്ടു. കുറെ നേരം അക്ഷമയോടെ ഫോണ്‍ പിടിച്ചു നിന്നപ്പോള്‍ ഷാഹിറ പറഞ്ഞു.

"നാളെ ഒന്നു കോളേജില്‍ വരുമോ? എനിക്കൊന്നു കാണണം. ഞാന്‍ കാത്തു നില്‍ക്കും".
സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ്‌ കോപ്പി അറ്റസ്‌റ്റ്‌ ചെയ്യാനെന്നു പറഞ്ഞു കോളേജിലെത്തിയപ്പോള്‍ പടിക്കല്‍ തന്നെ കാത്തു നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു ഷാഹിറ. നിങ്ങളു പണ്ട്‌ ഇരുന്നിരുന്ന അതെ ഗുല്‍മോഹറിന്റെ തണലിലിലേക്കവള്‍ എന്നെ കൂട്ടി കൊണ്ടു പോയി. അവിടെയിരുന്ന്‌ അവളെല്ലാം എന്നോടു തുറന്നു പറഞ്ഞു. പൂക്കളെല്ലാം കൊഴിഞ്ഞ ആ ഗുല്‍മോഹറപ്പോള്‍ കാണാന്‍ ഒരു ഉഷാറുമില്ലായിരുന്നു.

എന്റെ ഫോണ്‍ കിട്ടിയതിനു ശേഷം അവള്‍ നിങ്ങളുടെ പെങ്ങളുമായി ഫോണിലൂടെ സംസാരിച്ചു നിങ്ങളുടെ ദയനീയാവസ്‌ഥ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നെത്രേ. അന്നു രാത്രി അവള്‍ ഏറെ ആലോചിച്ചതിന്നു ശേഷം അവസാനം അമ്മാവന്റെ മകനുമായുള്ള കല്യാ ണത്തിനു തീരുമാനമെടുത്തിട്ടാണെന്നെ കാണാന്‍ വന്നത്‌.

ഈ കത്തുകളും പിന്നെ നിങ്ങളെന്ന ഈ മുത്തിനെയും എന്നെ ഏല്‍പ്പിച്ചിട്ടാണ്‌ അവള്‍ ബാംഗ്ലൂരിലേക്കു പോയത്‌.

ഇഹലോകത്തില്‍ നിങ്ങളെ പൊന്നു പോലെ കാത്തോളാന്‍ അവള്‍ എന്നെ ഏല്‍പ്പിച്ചു. എന്നിട്ടു ആരും വിലങ്ങു തടിയാവാത്ത സ്വര്‍ഗത്തില്‍ വെച്ചു കാത്തു സൂക്ഷിച്ച ഒരു മുത്തു പോലെ നിങ്ങളെ അവള്‍ക്കു മടക്കി കൊടുക്കാന്‍ അവളെന്റെ കയ്യീന്നു സത്യവും ചെയ്യിച്ചു വാങ്ങി.

അവള്‍ ആത്‌മഹത്യ ചെയ്യാനൊന്നും പോകില്ല. അങ്ങനെ ചെയ്താന്‍ നരകത്തില്‍ പോകേണ്ടിവരുന്ന അവള്‍ക്കു സ്വര്‍ഗത്തിലെത്തുന്ന നിങ്ങളെ കിട്ടില്ലത്രെ!..
കല്യാണം മുടങ്ങിയാലും ഷാഹിറയുടെ ജീവനു ഭീഷണി തന്നെയെന്നു നിങ്ങളുടെ പെങ്ങളു പറഞ്ഞതായി ഷാഹിറയില്‍ നിന്നറിഞ്ഞു.
എനിക്കെന്റെ കൂട്ടുകാരിയുടെ പ്രാണനും വിലപ്പെട്ടതായിരുന്നു.

മാത്രമല്ല, നിങ്ങളെഴുതിയ കത്തുകള്‍ വായിച്ചിട്ടു ഈ മുത്തിനെ ഇഹലോകത്തെക്കു മാത്രമായിട്ടാണെങ്കില്‍ പോലും വേറെ ആര്‍ക്കെങ്കിലും വിട്ടു കൊടുക്കാന്‍ എനിക്കും തോന്നീലാ. ആ മനസ്സിന്നുടമയെ ഈ ദുനിയാവിലെങ്കിലും സ്വന്തമാക്കണമെന്നും ആ സ്‌നേഹം അനുഭവിക്കണമെന്നും ഞാനാഗ്രഹിച്ചു.

ഇത്ര മധുരമായ പ്രണയപത്രങ്ങള്‍ എഴുതുവാന്‍ മാത്രം എന്തു സ്‌നേഹമാണു ഷാഹിറ നിങ്ങള്‍ക്കു തന്നിരുന്നതെന്നു കാണാനാണ്‌ ഞാന്‍ തട്ടിന്‍പുറത്തേക്കു കയറിയത്‌.
വിവാഹ പൂര്‍വ്വ പ്രേമലേഖനങ്ങള്‍ തട്ടിന്‍പുറത്തുണ്ടാവുമെന്നും, സൂചി മാതൃഭൂമി കലണ്ടറില്‍ കുത്തിയിട്ടുണ്ടാവുമെന്നും വാതില്‍ പൂട്ടി പുറത്തു പോകുമ്പോള്‍ താക്കോല്‍ കൊണ്ടു പോകുന്നില്ലങ്കില്‍ അതു കട്ടിളക്കു മുകളിലോ ചെടിച്ചട്ടിക്കു താഴെയോ കാണുമെന്നാണ്‌ ഏതു ശരാശരി പെണ്ണും ആദ്യം ചിന്തിക്കുന്നത്‌.
ഊഹം ശരിയായി. അവള്‍ എഴുതിയ എല്ലാ കത്തും എനിക്കു കിട്ടി. എല്ലാം ഞാന്‍ വായിച്ചു. എനിക്കാത്മ വിശ്വാസമുണ്ട്‌. അവള്‍ തന്നിരുന്നതിനെക്കാള്‍ ഒരിഞ്ചു കൂടുതല്‍ സ്‌നേഹം തരാനെനിക്കാവും. എന്റെ നല്ലപാതിയോടു നീതി പുലര്‍ത്താന്‍ എനിക്കാവും. ഈ ലോകത്തിലെങ്കിലും എന്നെ സ്വീകരിക്കണം. സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ വെച്ചു അവള്‍ ചോദിക്കുമ്പോള്‍ തിരിച്ചു കൊടുക്കാതിരിക്കാനെനിക്കാവില്ലല്ലോ!.. ഞാന്‍ അവള്‍ക്കു വാക്കു കൊടുത്തു പോയില്ലെ.!

ഞാന്‍ കെട്ടിയിരുന്ന കൊടിയ വെറുപ്പിന്റെ ഭിത്തി മണല്‍ക്കൂന പോലെ ഇടിഞ്ഞു വീണു. ഞങ്ങള്‍ക്കിടയിലെ അകലമലിഞ്ഞില്ലാതെയായി.
ഞാനവളെ ഭ്രാന്തമായി പുണര്‍ന്നു. അവള്‍ എന്നില്‍ ലയിച്ചു ചേര്‍ന്നു.

ഒരുമാസമായി നിഷേധിക്കപ്പെട്ട എന്റെ സ്‌നേഹം ഒരൊറ്റ രാത്രി കൊണ്ടവള്‍ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു.

അന്നു സുബ്ബ്‌ഹിക്കു മുന്‍പ്‌ അവളു ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്താതെ തന്നെ വാസനസോപ്പു തേച്ചു കുളിച്ചു ഞാന്‍ പൂമുഖത്തെക്കു നടന്നു.

സന്തോഷത്തോടെ!
എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന ബന്ധുജനങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പില്‍ ഒരു മണവാളന്റെ നാണത്തോടെ!..